Ik wil wel, maar het lukt niet…
Ze vertelt dat ze ergens iets in haar heeft wat ervoor zorgt dat het niet lukt om stappen te zetten. Ze wil haar leven hier vorm gaan geven door de taal te gaan leren, werk te zoeken, misschien ergens een cursus of opleiding te doen. Maar elke keer wanneer ze iets wil gaan doen, houdt iets haar tegen. Daarbij maakt ze een wringend gebaar met beide handen voor haar borst. Ze benoemt dat het een soort van steen is.
Dat is een mooi begin van een beeld en ik vraag haar dit uit te beelden. Hiernaast ziet u het resultaat. Ze zit ergens in een rots en weet niet zo goed hoe hier uit te kunnen komen. Ze kan niet meer rechtop staan en er staat een enorm rotsblok voor haar met scherpe punten.
Begrijpelijk dat ze op deze manier niet stappen kan zetten.
In deze situatie heeft ze steun nodig, deze steun wordt uitgebeeld door de bamboe kaders.
Wanneer ik haar vraag wat deze dame nodig heeft in haar situatie in de berg, wijst ze naar het lichtje.
Ik vraag haar hier een nieuwe collage bij te maken.
In de nieuwe collage is het lichtje van het hoofd veranderd in een licht van binnen op de plek van haar hart, uitgebeeld in een bloem. Daar waar eerst wringende handen waren, is nu een openheid, licht en kracht zichtbaar. De collage straalt rust en kracht uit en gaat over groeien, bloeien en vrucht dragen.
Ze vertelt dat ze dit gevoel heel goed kent.
Ze zal deze collage een plekje in huis geven om zichzelf te herinneren aan haar innerlijke kracht en licht en hoe ze kan groeien en bloeien in die kracht op de momenten dat de rots haar tegenhoudt om stappen te zetten.
