Een pakketje schroot met een dun laagje chroom…
Ik maak me zorgen. Enorme zorgen…. Mijn zorgen deden me denken aan een Nederlands liedje uit mijn jeugd, wat ging over vriendschappen, en dat die vriendschappen vaak niet meer waren dan:
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom. (Het Goede Doel ‧ 1982)
Het zag er leuk uit, het glom ook, maar als je dieper keek, bleek het schroot te zijn.
In de maatschappij zie ik hetzelfde. Mensen die de mond vol hebben met “bling bling praat”, maar als ik kijk wat ze echt zelf doen? Bekant niets. Er wordt wel met de mond gezegd dat we wat doen, maar als ik kijk naar wat er echt uit de gemiddelde vingers komt? Ik word er bang van. Wat is die vriendschap dan echt?
Jezus is mijn beste vriend, want wat Hij heeft is wat Hij geeft; zeg weet je dat ik eeuwig leef, al heb ik niks verdiend? Hij is mijn beste vriend. (CD Jezus Messias’ van Simon & Zo)
Als die Jezus je beste vriend is, dan doe je toch ook “iets” voor die grote vriend Jezus? En als je echt snapt “wat Hij geeft”, “dat ik eeuwig leef, al heb ik niks verdiend”, dan hou je het absoluut niet bij “iets”, maar dan ga je ervoor! Volle kracht!
Maar… dan kijk ik om mij heen… en dan zie ik hier in de regio:
- Een koffieplek voor mensen die wel wat aandacht kunnen gebruiken, maar vrijwilligers om er te zijn voor hen? Te weinig, dus het initiatief wordt gestopt voordat het goed gestart is.
- Van de 150 mensen die er op een zondag in de kerk komen, komen er 4 naar de bijbelstudie. De bijbelstudie stopt i.v.m. het ontbreken van animo.
- De vrijwilligers die er wel zijn voor een paar mooie initiatieven, komen niet rond en zijn eenzaam.
Totdat hij verhuisde naar een andere stad, ik heb als ik het goed heb nog één kaart van hem gehad. ((Het Goede Doel ‧ 1982)
- Het initiatief om voedsel uit te delen aan daklozen stopte na een maand. Er waren VEEL te weinig vrijwilligers (ondanks het enthousiaste “goed idee” toen het plan werd geïntroduceerd) en de toegezegde financiën kwamen niet.
- Op die bijeenkomst die ging over evangelisatie, kwam er nog geen 5% van de vaste bezoekers opdagen.
- Enz, enz, enz….
En dan, trek ik die hele verdrietige conclusie. Want vriendschap komt van twee kanten, anders is het geen vriendschap.
Als dat vriendschap is, dan is die vriendschap een illusie. Die vriendschap is een droom. Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom.
Ik maak mij zorgen om veel mensen die zeggen “een vriend van Jezus” te zijn. Want die mensen, zouden ook mijn vriend moeten zijn. En omdat zij mijn vrienden zijn, hoop ik met dit blogje ze te waarschuwen.
Omdat ik van ze hou, zeg ik dan dit:
Mattheüs 7:16 Aan hun vruchten zult gij hen kennen. Leest men ook een druif van doornen, of vijgen van distelen? 17 Alzo een ieder goede boom brengt voort goede vruchten, en een kwade boom brengt voort kwade vruchten. 18 Een goede boom kan geen kwade vruchten voortbrengen, noch een kwade boom goede vruchten voortbrengen. 19 Een ieder boom, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen. 20 Zo zult gij dan dezelve aan hun vruchten kennen.
Ik hoop en bid dat er één persoon is die dit blogje leest en uit zijn / haar stoel komt en echt wat gaat doen voor Die Grote Vriend. Stop met die smoesjes, die Jezus ziet dwars door je heen en ziet wat voor boom je bent. En als ik daarover nadenk, word ik nog veel banger voor veel van mijn vrienden. #verdrietig #bang
En voor de bomen die wel “goede vruchten voortbrengen”? Voor jullie dit laatste vers:
1 Korintiërs 15:58 “Weest standvastig, onwankelbaar, altijd overvloedig in het werk des Heren, omdat gij weet, dat uw arbeid niet vergeefs is in de Here.”
Hou vol.
