Verplaatsbaar
Stel jezelf voor als zaadje in de grond. Je vecht je weg naar boven en groeit. Je krijgt bladeren, misschien ook wel bloemen of vruchten. Je wordt zo groot als je bent. Wat zie je om je heen? Kijk nog eens naar de plant uit het zaadje en teken wat je in gedachten zag
“Ik zag mezelf als een bloeiende bloem. Veel licht om me heen, andere bloemen, de zon, een regenboog.”
“Ik zag hoe het zaadje openging en de bloem groeide. En ik zag de wortels ook groeien. De wortels gaan niet heel diep, zodat het gemakkelijk is om ergens anders heen te gaan.”
Ze laat in haar tekening zien hoe ze in dit nieuwe land een manier heeft gevonden om haar leven te leven. Maar wel met de kanttekening dat dit niet haar thuis is. De wortels gaan niet diep de grond in. Ze is klaar om naar huis te gaan of misschien naar een volgende plek wanneer dat nodig is. De bloem is makkelijk te verplaatsen zo met die ondiepe wortels.
Haar tekening laat heel mooi zien hoe het leven van een vluchteling er uit kan zien. De oorlog duurt al te lang om geen wortels te krijgen in het nieuwe land. De wens om terug te keren naar huis is enorm. Er wordt gewacht tot dit moment aanbreekt. Vandaar dat de wortels aan de oppervlakte blijven. Klaar om te terug te gaan wanneer het kan.
Tijdens het wachten, probeert ze zich te richten op de positieve en mooie dingen om haar heen, zodat ze de hoop niet verliest.
