Schaam je dat je ziek bent!

Leestijd / Lesezeit / Reading time: 5 min

Een hele(!) goede vriend van ons is ziek. Heel, heel ziek, en wanneer je dit leest, is hij misschien al niet meer bij ons… Zo ziek…

Een kennis van hem probeerde hem op te vrolijken(?), of wellicht te bemoedigen(?) door te zeggen dat het NOOIT Gods wil is dat een van Zijn kinderen OOIT ziek is en zegt dat als hij maar zou toegeven dat zijn kanker niet Gods wil voor hem is en Zijn genezing zou opeisen, het meteen zou verdwijnen! Hij stuurt hem zulke dingen de hele tijd (terwijl mijn vriend aan kanker sterft)…..

En dat geeft dan ongeveer zo’n reactie bij mijn vriend…die dominee is….:

“Waarom heb ik daar nu niet eerder aan gedacht! Dus schaam je, jullie, voor het ziek worden in de eerste plaats! Jullie zijn blijkbaar beide buiten Gods wil, dus beken het, bekeer je en wordt genezen!!!”

Wow! Zie je wat er fout gaat? En niet een beetje fout, maar heel fout? Het is niet helpend voor mijn vriend, die reageert daar best heftig op (snap ik als je dood ligt te gaan aan kanker….) en theologisch klopt er ook iets niet. Laat ik het zo proberen uit te leggen:

De Apostelen die persoonlijk naast Jezus hebben gelopen, Petrus, Andreas, Jakobus (de zoon van Zebedeüs), Filippus, Bartholomeus, Thomas, Jakobus (de zoon van Alfeüs), Simon de Zeloot, Matthias zijn allemaal (volgens de overleveringen) een vreselijke dood stierven, en alleen Johannes stierf een natuurlijke dood stierf, hoewel ze hem geprobeerd hadden in olie te koken… en Paulus had een splinter, Lucas was arts (waarom zouden we artsen nodig hebben als we niet ziek kunnen worden), Timotheüs was ziek en werd niet genezen door Paulus, en zo gaat het maar door…

Dus het klopt bijbels gezien niet. Om te zeggen dat als hun maar zouden hebben toegeven dat zij ziek waren, voor de leeuwen werden gegooid, als tuinfakkel werden gebruikt, gekruisigd werden, dat ze simpelweg Zijn genezing of bevrijding zou opeisen, en dan het dan meteen zou verdwijnen??? En als wij denken het beter te weten (of te kunnen doen) dan Petrus, Andreas, Jakobus (de zoon van Zebedeüs), Filippus, Bartholomeus, Thomas, Jakobus (de zoon van Alfeüs), Simon de Zeloot en Matthias… wow… ik zie mijzelf absoluut niet als beter dan hun! In tegendeel. Zij hebben letterlijk christus gezien, Hem echt horen spreken, Zijn wonderen gezien, in de eerste hand! Zou ik het dan beter weten / doen dan hun? Nee toch?

En vroeger of later gaat dat soort “geloof” ook enorm fout en dat zien we bijna dagelijks in onze praktijk. Want vroeger of later wordt iedereen ziek, iedereen komt een keer op zijn sterfbed te liggen, en dan? Dan ontstaan er ENORME problemen met God, Geloof, Vertrouwen, enzovoort… en veel van hen verliezen hun geloof, en de vraag is… welk geloof hadden ze eigenlijk in de eerste plaats? Oei… dat is een moeilijke vraag die ik liever niet wil beantwoorden en ook niet ga beantwoorden…

De intentie van zulke “bemoedigingen” naar mijn broeder kan best goed bedoeld zijn, maar het is alsof ze het gevoel hebben dat het hun levensdoel is om hem ervan te overtuigen dat God hem miraculeus moet genezen, of anders aanbidt hij de verkeerde God, doet hij het verkeerd, of als ze me niet kunnen bekeren, het op de een of andere manier slecht op hen zal reflecteren of zoiets? Iets gaat daar verkeerd.

De Bijbelteksten die ze delen om hun standpunt te “bewijzen”, negeren de tegengestelde, of de simpele logica (want iedereen sterft, toch?), of worden uit de context gehaald of toegepast op fysieke genezing in plaats van op geestelijke, of allemaal tegelijk. Welke geest luisteren zij naar die hen deze dingen vertelt, en waarom wordt dit zo centraal in hun geloof? Ik wordt daar bang van en we zien de slachtoffers van dat soort “geloof” zoals gezegd bijna iedere dag…

Waar komt het vandaan? Ik heb daar een theorie over… let op, laten we eens kijken naar Genesis 3, naar een belofte van God zelf:

16 Tegen de vrouw zei Hij: “Ik zal de moeite van je zwangerschap zeer zwaar maken; met pijn zul je kinderen baren. Je verlangen zal naar je man uitgaan, maar hij zal over jou heersen.” 17 Tegen Adam zei Hij: “Omdat je naar je vrouw hebt geluisterd en van de boom hebt gegeten waarvan Ik je geboden heb: ‘Je mag er niet van eten,’ is de grond om jou heen vervloekt; door moeite en pijn zul je eten van haar al de dagen van je leven. 18 Doorn en distel zal ze voor jou voortbrengen, en je zult eten van het gras des velds. 19 In het zweet van je aangezicht zul je brood eten, totdat je weer tot de grond terugkeert, want daaruit bent je genomen; want stof ben je, en tot stof zul je wederkeren.” (Genesis 3:16-19)

Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon… Het lijkt erop dat sommige mensen de gevolgen van hun eigen zonden niet willen erkennen. Laten we Eva, de duivel, de slang, of zelfs God de schuld geven, in plaats van eerlijk naar onszelf te kijken en de gevolgen van onze eigen zonden te aanvaarden. Als we niet erkennen dat wij schuldig zijn, en terecht daarvoor gestraft worden… en we willen om deze belofte in Genesis 3:16-19 heen draaien… Oei!

Het vreemde is, als je hen vraagt: wat betekent dat vers dat je net noemde, in de context waarin het geschreven is…? Dan hebben ze vaak geen idee wat “context” eigenlijk betekent. Ze hebben het van “pastor” x gehoord, en nemen het klakkeloos over… En daar krijg ik kriebels van….. 🙁

2 Timotheüs 4:3-4: “Want de tijd zal komen dat zij de gezonde leer niet zullen verdragen, maar naar hun eigen begeerten zich leraars zullen verzamelen die hun gehoor zullen kietelen, en zij zullen hun oren van de waarheid afkeren en zich wenden tot de fabels.”

In het verleden werd ik wel eens boos als ik dat soort praatjes hoorde… en dat word ik nog wel eens. Want dit soort praatjes geven (in dit geval) mijn vriend geen grote schade, maar hij wordt er wel verdrietig van… En op veel andere mensen hebben dit soort praatjes wel een enorm groot risico van eeuwige schade… en zijn worden daarmee een vals geloof aangepraat met eeuwige gevolgen… Dat maakt mij wel eens boos. Niet standaard menselijk boos, (als in gooien met stoelen) maar we moeten vechten voor de integriteit van het evangelie en voor het welzijn van de gelovigen. Het evangelie wordt geweld aangedaan, God wordt geweld aangedaan, mensen wordt voor de eeuwigheid geweld aangedaan.. Dat moet iets met je doen als christen, als dat je niet raakt.. klopt er iets niet…

Aan de andere kant maakt me dit ook bang en verdrietig voor de mensen die dit soort praatjes wel geloven. Want vroeger of laten worden zij ook ziek.. en liggen hun ook op hun sterfbed… en dan? Wat blijft er dan over van hun “geloof”, en over wat voor soort “geloof” hebben we het überhaupt? Een geloof dat naar de eeuwigheid leidt, of….

Er is nog veel te doen en veel te bidden tot God:

“…om hun ogen te openen, zodat zij zich van de duisternis tot het licht zullen bekeren en van de macht van de satan tot God, zodat zij vergiffenis van zonden ontvangen en een erfdeel onder de geheiligden.” (Handelingen 26:18:)