Tijd, geld en talenten: een les in slimme, trouwe keuzes
Een paar jaar terug waren er bij een organisatie waar we sporadisch contact mee hebben twee korte kabels die ze zelf nog wilden gebruiken. Het was niet helemaal duidelijk of het om DMX- of audiokabels ging (waarschijnlijk DMX), en één van de twee werkte soms(!) niet goed.
De eerste gedachte was logisch: connectors verwijderen, controleren, opnieuw solderen, kabels herstellen en hopen dat dat de oplossing was. Want als het een kabelbreuk is, gaat het alsnog niet werken.
Maar toen ik even naar het grotere plaatje keek, kwam er een vraag naar boven: zijn we hier eigenlijk verstandig bezig?
Een complete DMX-kabel van dezelfde lengte, inclusief connectors, kost €2,84.
Dezelfde lengte kabel zonder connectors kost €1,75.
Het verschil? Slechts €1,09 per kabel.
Om de bestaande connectors opnieuw te gebruiken, ben je ongeveer 30 minuten per kabel kwijt: voorbereiding, oude connectors verwijderen, solderen, testen en opruimen. Voor twee kabels betekent dat ongeveer één uur werk.
Dus: één uur investeren om €2,18 te besparen.
Op het eerste gezicht lijkt dat zuinig. Maar als je even naar het grotere plaatje kijkt, wordt het eigenlijk nogal vreemd. We zijn bereid een uur van ons leven te besteden om een bedrag te besparen dat minder is dan wat veel mensen in een paar minuten verdienen.
Toen ik voorstelde dat het sneller, eenvoudiger en betrouwbaarder zou zijn om gewoon twee nieuwe, complete kabels te kopen, kwam de reactie dat er geen budget was voor complete kabels, alleen voor losse kabel. Mijn keuze was toen snel gemaakt: ik ben er niet eens aan begonnen.
De reactie die ik kreeg: “Ach, het is toch maar een uurtje werk voor jou? Waarom doe je zo moeilijk?”
En precies daar zit het probleem.
Een uur is niet “maar een uurtje”. Een uur is een stukje van je leven dat je nooit meer terugkrijgt.
Vrijwilligerswerk is waardevol. Het kan enorm veel mogelijk maken en kosten besparen. Maar ook als vrijwilliger ben je geroepen om verstandig om te gaan met wat je hebt gekregen. Niet alleen met geld, maar ook met tijd, energie en talenten.
De vraag is niet alleen:
“Hoeveel geld besparen we?”
De betere vraag is:
“Waar kunnen we deze tijd het beste inzetten?”
Bijvoorbeeld:
- Een gesprek met iemand die vastloopt en hulp nodig heeft: ongeveer één uur tot anderhalf uur. (we hebben een wachtlijst op dit moment)
- Tijd investeren in iemand die dakloos is en gehoord wil worden: een halfuur tot een uur.
- Een zendeling helpen die op een wachtlijst staat voor een retreat en herstel nodig heeft.
Dus de vraag wordt heel praktisch: Is dit iets waarbij mijn hulp echt nodig is? Is dit een goede investering van de tijd die mij is toevertrouwd? Of is dit iets wat iemand anders zelf kan leren en voortaan zelfstandig kan doen?
Want uiteindelijk hebben we allemaal maar een beperkte hoeveelheid tijd. Wat kies ji?
- Een uur besteden aan het opnieuw solderen van een paar kabels om een paar euro te besparen?
- Of datzelfde uur gebruiken om naast iemand te zitten die hulp, aandacht of een gesprek nodig heeft?
Want stel je voor dat iemand aanklopt voor hulp en ik moet zeggen: “Sorry, ik heb nu geen tijd. Ik ben bezig met het repareren van een paar stekkers.”
Dan is de vraag niet of solderen nuttig werk is. Natuurlijk kan technisch werk belangrijk zijn. De vraag is: is dit op dit moment de beste manier om de tijd en talenten die God mij heeft gegeven in te zetten?
De les gaat natuurlijk niet over kabels. Het gaat over hoe wij omgaan met alles wat God ons geeft. Hoe ga jij ermee om?
De Bijbel leert ons dat we rentmeesters zijn van de dingen die ons zijn toevertrouwd. Geld is een talent. Maar tijd is dat ook. Energie is dat ook. Elke hartslag is een geschenk, maar we krijgen er geen oneindige hoeveelheid van.
Jezus vertelt in Mattheüs 25:14–30 over de talenten die aan mensen worden toevertrouwd. De vraag is niet hoeveel iemand krijgt, maar wat iemand ermee doet. Gebruiken we onze talenten voor dingen die werkelijk vrucht dragen? Of verspillen we ze aan zaken die uiteindelijk weinig verschil maken?
En dit geldt ook voor wat wij aan anderen geven. Een cadeau geven is mooi. Maar het is goed om ook na te denken: Kan de ander dit echt gebruiken? Of geven we iemand iets dat misschien gratis lijkt, maar uiteindelijk meer tijd, energie en geld kost dan het oplevert? Soms is iets gratis helemaal niet goedkoop. Zoals Paulus schrijft:
“En alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heer en niet voor mensen.” (Kolossenzen 3:23)
Geef bewust. Werk bewust. Besteed bewust. Want soms is de goedkoopste oplossing uiteindelijk de duurste.
Investeer je tijd, geld en energie daar waar het echt vruchten afwerpt.
Yep. We noemen dat rentmeesterschap.
De andere kant is dat vrijwilligersorganisaties vaak wel veel (vrijwilligers-) tijd hebben, maar geen cent te makken… Dat maakt keuzes anders. (En het maakt uit voor wat voor werk je als vrijwilliger bent ‘aangenomen’)
Yep, dat. De velden zijn wit, de arbeiders zijn weinig, niet alle arbeiders die (al dan niet) komen opdagen kunnen de functie aan, en als ze dat al aankunnen, is er een financieel probleem. En als dat probleem er nu al niet is, komt dat vanzelf, want pensioen en zoektekosten voor de arbeiders.. ai ai ai…