Terugblik Apeldoorn, 7 september.
Op maandag 7 september waren we in Apeldoorn op bezoek bij Henk en Martha. We hadden daar een ontmoetingsmoment geregeld waar iedereen kon binnenlopen die meer wilde weten over hoe het met ons gaat en over ons werk in Schwerin.
En dit was dé kans om vragen te stellen. Niet alleen de keurige vragen die je in een nieuwsbrief kunt beantwoorden, maar juist ook de vragen waarop je normaal gesproken geen antwoord zult lezen.
Hoe gaat het nu écht met ons? Hoe ziet een gemiddelde week eruit? Waar lopen we tegenaan? Wat gebeurt er achter de schermen? Om maar een paar vragen te noemen.

Onder het genot van een kop koffie konden we daar rustig en persoonlijk over praten. Soms over dingen die we wel delen, maar niet zo snel in een nieuwsbrief zetten. En soms over dingen die je gewoon beter in een persoonlijk gesprek kunt vertellen dan op papier.
Want in een nieuwsbrief kun je nu eenmaal niet alles kwijt. Eigenlijk maar heel weinig. Je schrijft over wat er gebeurt, maar daarmee geef je nog geen compleet beeld van hoe het leven en het werk er werkelijk uitziet.
Tijdens zo’n ontmoeting ontstaat daar veel meer ruimte voor. Voor vragen, voor doorvragen en soms ook voor antwoorden die wat langer zijn dan een paar regels in een nieuwsbrief.
Zo konden we iets meer laten zien van ons leven als zendelingen. Niet alleen van het werk in Schwerin, maar ook van de mensen achter dat werk. Van de mooie dingen, de moeilijke dingen en alles wat daartussenin zit.
En misschien is dat uiteindelijk wel de waarde van zo’n middag: niet alleen vertellen wat we doen, maar elkaar gewoon ontmoeten. Met een kop koffie, een goed gesprek en vooral… alle ruimte om vragen te stellen.



Helaas, was mooi geweest als ik gewoon aan het werk was (ik werk in Apeldoorn en zelfs maandagmiddag vrij, maar dit is juist mijn eerste vakantiedag. Helaas dus (we hopen dan DV in Zwitserland te zitten)
Helaas, helaas. Alvast een goede reis en geniet van het prachtige Zwitserland!