Ik dacht dat ik open was…
Vandaag staan we in de therapiegroep stil bij wat je laat zien aan anderen en wat je niet laat zien. Dat beelden we uit in wat is er boven het oppervlak zichtbaar voor een ander en wat bevindt zich onder het oppervlak?
Ze begint te vertellen over haar werkstuk:
Ik laat zien dat ik de zon ben, maar eigenlijk ben ik een zonsondergang, nog steeds licht, maar veel zachter.
Ik laat zien dat ik relaxed ben door een tropisch eiland waar je heerlijk kan zonnen. Maar eigenlijk ben ik veel meer een huis met een groot raam, waar mensen kunnen komen en zich thuis mogen voelen.
Ik laat zien dat er wel eens wolken zijn, maar eigenlijk zijn dit stortbuien.
Ik doe mezelf voor als extrovert, samen met andere mensen en feesten, maar dat kost me heel veel kracht en energie. Eigenlijk ben ik veel meer een introvert.
Ik sta klaar om mensen te helpen of ze het nu nodig hebben of niet, maar eigenlijk wil ik gewoon van ze houden.
…
Ik dacht dat ik zo open was.
Maar eigenlijk laat ik helemaal niet zien wie ik ben…
Eigenlijk zou ik meer willen laten zien wie ik echt ben.
Want wie ik ben is best ok.
