Gespreksonderwerpen en cultuur – leef mee
Inmiddels heb ik (E) me aangesloten bij een huiskring van de plaatselijke Oekraïense kerk. Een groep van maximaal 13 dames die elke vrijdag bij elkaar komen, samen eten en allerlei onderwerpen bespreken. Elke keer is het een cultureel feestje.
Wat betreft het eten:
De tafel staat elke keer vol met gerechten – ieder neemt wat mee. Eerst een tafel vol met hartig. Wanneer iedereen is uitgegeten op hartig, worden de schalen weggehaald en komt het zoete op tafel – wederom een tafel vol! Er wordt thee geschonken en zodra iedereen is uitgegeten komt er vers fruit op tafel.
Wat betreft de hartige gerechten is er een definitieve favoriet: rode bieten en haring. Of het op een boterham is of de traditionele salade. Ontkomen doe je er niet aan. Er wordt ruim voor je opgeschept, want… het is goed voor je! En dat zeggen ze bij elk gerecht. Heerlijk.
Op één van deze avonden heb ik de gespreksonderwerpen eens bijgehouden, zover dat ging…
Houd je vast, hier gaan we:
– Een lang interview wat geluisterd is afgelopen week van een Katholieke priester die in tongen bad en ook kon uitleggen wat dat dan was.
– ‘Zwemmen’ in de dode zee vol met zout en hoe gezond dat wel niet is. En wat overige opties zijn en hoewel het lijf eerst enorm protesteert, moet je volhouden, want het is heel goed voor je.
– Het FKK gedrag in Oost-Duitsland, waar ze toch elke keer wel heel erg preuts overkomen met elkaar helpen met handdoeken e.d. En hun echtgenoten er niet van gediend zijn dat ze naar andermans klokkenspel kijken.
– Of je wel eens bloed hebt gedronken. Dat er zeer veer verschil zit in kwaliteit en wanneer je de goede te pakken hebt, is dat toch wel erg lekker. En natuurlijk heel gezond.
– Onbegrijpelijk hoe een volk oorlog maakt met mensen uit zijn eigen volk. Verschillende volken die oorlog maken met elkaar is nog tot daaraantoe, maar mensen die uit hetzelfde volk komen en tegen elkaar vechten? Onbegrijpelijk.
– Jongen mannen die armen/ handen/ benen kwijtgeraakt zijn in de oorlog en nu hier zijn voor rehabilitatie.
– Samen twee dagen weg als vrouwen van de kerk (de kerk bestaat voor 95% uit vrouwen…), twee dagen is toch wel lang, is dat wel te betalen, waarom niet één dag, reistijd is dan lang, dan blijven we toch hier, nee, dat is niet leuk, we willen wel ergens anders heen enz.
– Vanaf volgende keer bereidt steeds iemand anders de avond voor met een Bijbels thema. Of met zijn tweeën, maar dat heb je twee thema’s? Dat is ook wat overdreven. Ik keek van de week een programma over dieren, hoe die elkaar beschermen, dat heeft me erg geraakt, dat is toch ook een thema. Oh, moet het Bijbels zijn, nou dat kost teveel tijd. Daarom misschien samen voorbereiden, dat geeft meer diepte…
– Een wasmachine waarbij de waterslang lossprong tijdens het draaien. Aangesloten door wie? Een Duitser of ‘onze’? Het was een van ‘ons’, maar het was niet duidelijk of hij tijdens het aansluiten dronken was…
Hoelang zo’n avond duurt? Volgens de planning 2 uren, maar regelmatig loopt het ‘enigszins’ uit…
Een cultuurfeestje!
En daarna – heel rustig in stilte bijkomen op de bank.
