Gemist op de afspraak: Tijd voor rust of een gemiste kans?
Een paar keer per maand overkomt het ons. We hebben een afspraak ingepland om iemand te helpen, maar die persoon komt niet opdagen. Geen telefoontje, geen berichtje. Niets. In eerste instantie voelt dat als een frustrerende tegenslag. We plannen gemiddeld 1,5 uur per persoon in, dus als er op één dag twee mensen niet komen, gaat het al snel om minimaal drie uur die we aan iemand anders hadden kunnen besteden. (want daar komt de reistijd ook nog bij)
We hebben een wachtlijst vol met mensen die staan te popelen om geholpen te worden. De frustratie zit hem niet zozeer in onze ‘verloren’ tijd, maar in de kans die andere mensen hierdoor ontnomen wordt. Het voelt oneerlijk: onze tijd wordt niet alleen gestolen, maar de hulp die we wilden bieden aan de een, kan niet worden gegeven aan de ander die het wel had willen ontvangen.
Verantwoordelijkheid bij jezelf
Toch kijken we er tegenwoordig anders naar. In plaats van frustratie voelen we ook een vorm van acceptatie. Wij zijn er namelijk van overtuigd dat de verantwoordelijkheid voor iemands gezondheid, welzijn of toekomst primair bij die persoon zelf ligt. Als iemand de moeite niet neemt om op een eerste afspraak te verschijnen, hoe groot is dan de kans dat diegene de adviezen en handvatten die we aanreiken wel ter harte neemt?
Wij geloven dat de vrucht van ons werk ligt in de inzet van de ander. Daarom zien we een ‘no-show’ nu als een vroegtijdig signaal. Het leert ons direct wie bereid is de verantwoordelijkheid voor zichzelf op te pakken en wie niet. Dit helpt ons om in de toekomst onze kostbare tijd te besteden aan degenen die er wél voor gaan.
Van ‘ja en nee’ naar ‘rust en focus’
Vroeger namen we bij een no-show direct contact op. We belden en stuurden herhaaldelijk berichtjes om een nieuwe afspraak te maken. Nu doen we dat niet meer. Bij een gemiste afspraak sturen we nog één kort berichtje: “We hebben je gemist op onze afspraak.” Daarna is de bal weer aan hun kant. Als ze zelf de stap zetten om een nieuwe afspraak te maken, en dan weer niet komen, laten we het volledig los. Geen berichtjes, geen telefoontjes.
Deze aanpak is niet harteloos, maar praktisch. De verantwoordelijkheid lag en ligt bij de persoon die hulp zoekt. Door deze grens te stellen, voorkomen we dat onze tijd op een oneigenlijke manier wordt gestolen. Tegelijkertijd maken we automatisch tijd vrij voor die mensen die wel de tijd nemen voor hun eigen welzijn en bereid zijn om te werken aan verbetering.
Bijbelse lessen over verantwoordelijkheid en vrucht
Dit principe van eigen verantwoordelijkheid en inzet is een rode draad in de Bijbel. Verschillende teksten moedigen ons aan om onze eigen verantwoordelijkheid te nemen en te beseffen dat onze daden vrucht dragen. (en dat je eigen daden ook consequenties hebben…)
- Spreuken 27:23-24: “Wees ijverig in het leren kennen van de toestand van uw kleinvee, let goed op uw kudden. Want de schat is niet voor eeuwig, en de kroon is niet van geslacht op geslacht.” (Deze tekst benadrukt dat je zelf voor je zaken moet zorgen. Het onderstreept het belang van verantwoordelijkheid nemen voor wat je hebt gekregen van God.)
- Galaten 6:4-5: “Maar laat ieder zijn eigen werk beproeven; en dan zal hij alleen met betrekking tot zichzelf, en niet met betrekking tot de ander, roem hebben. Want ieder zal zijn eigen last dragen.” (Deze verzen spreken rechtstreeks over persoonlijke verantwoordelijkheid. Ieder mens draagt de verantwoordelijkheid voor zijn eigen leven en daden.)
- Matteüs 13:23: “Wat het zaad in goede aarde betreft: dat is wie het Woord hoort en het begrijpt. Dat is hij die ook vrucht draagt en de een honderdvoudig opbrengt, de ander zestigvoudig en de ander dertigvoudig.” (Deze gelijkenis laat zien dat het zaad van de waarheid alleen vrucht draagt in een hart dat er klaar voor is en het ook daadwerkelijk in praktijk brengt.)
Dus, bij een ‘no-show’? Prima. Het is voor ons een moment om adem te halen en te genieten van de onverwachte rust, wetende dat we onze energie kunnen bewaren voor degenen die de geboden hand wel aanpakken. Het geeft ons de tijd om op te laden, zodat we er volledig kunnen zijn voor de mensen die er wel voor willen gaan.
Martin, goed verhaal en een bemoediging!