Een vierkant wordt bouwblok
In de therapiegroep beginnen we altijd met stilstaan. Stil staan en ervaren hoe je er nu bij zit.
Deze keer gebruiken we basisvormen: een spiraal, cirkel, vierkant, driehoek en/of een kruis/plus.
We staan stil bij wat welke vorm oproept. Een spiraal heeft beweging in zich, groei. Een cirkel kan een kern zijn of een teken van oneindigheid. Een vierkant is afgebakend, begrensd. Een driehoek heeft een bepaalde spanning in zich en vraagt aandacht. En een kruis of een plus gaat over tegenovergestelden.
Welke vorm(en) pas(sen)t bij hoe je er nu bij zit? En welke kleur?
Ze tekent een groot vierkant.
Het is geen prettig vierkant. Het is een vierkant vol grenzen. Grenzen in financiële mogelijkheden, grenzen in tijd, grenzen in gezondheid.
Al tekenend beseft ze dat ze binnen die grenzen toch nog mogelijkheden heeft.
Ze begint onderin kleine vierkanten te tekenen en beseft dat ze met al die kleinere vierkante blokken een structuur kan bouwen, dat ze kan groeien, ook al zijn er begrenzingen aan haar mogelijkheden.
Ze maakt het gelijk praktisch en schrijft een stappenplan van wat ze nu kan doen binnen haar mogelijkheden.
Wat begon met een naar gevoel van vast zitten en het zien van onmogelijkheden is binnen een kwartier verandert naar het zien van de mogelijkheden en zelfs het opstellen van een stappenplan.
Dat is wat stilstaan met je kan doen!
