De kunst van het begrenzen van woede: 10,5 liter koffie.
Sommige van onze dagen beginnen met het schenken van koffie. Veel koffie. Soms wel 10,5 liter op een ochtend.
We ontmoeten hier veel mensen bij wie het leven niet gemakkelijk is. Soms is het ronduit hard. Wanneer problemen zich opstapelen (uitkering, huisvesting, voeding, zorg voor kinderen), kan de frustratie onhoudbaar worden en gaan mensen “over de flip”. Een rationeel gesprek voeren met iemand die vol in vuur en vlam staat, is zinloos.
Daarom hanteren we de ‘koffie-eerst’-methode. Eerst rustig zitten. We bieden een begrensde tijd en veilige ruimte om de woede en frustratie te uiten. Dit proces (dat soms een lastig spel is) creëert de noodzakelijke rust. Uitrazen mag, begrensd, als het tot doel heeft om zo snel mogelijk weer tot rust te komen.
Pas wanneer die rust is bereikt, onderzoeken we of er ruimte is voor een zinvol gesprek. Als de rust uitblijft, stellen we het gesprek uit. Het moment is er dan simpelweg nog niet. Eerst de koffie en het kalmeren. Dat betekent soms ook dat we iemand 5 minuten aanhoren en dan met rust laten. We “zijn dan even druk met iemand anders” om te voorkomen dat persoon 1 door blijft draaien. Nu even niets zeggen, hier koffie, even niet, even alleen ademhalen.
Die 10,5 liter in een ochtend? Dat zijn ongeveer 42 mokken koffie, goed voor zo’n 35 mensen. Dat zijn 35 kansen om contact te maken. Maar elke keer is het een spannende wisselwerking, een spel dat wel veel energie vraagt. Na zo’n ochtend zijn we zelf vaak ook toe aan een moment van rust.
