Even terug aan de Mrówka..

Toen we een paar jaar terug in Polen aankwamen hadden we het wel even helemaal gehad. De woning waar we tijdelijk zouden kunnen wonen was ineens “weg”, het pand waar we een deel van onze projecten zouden gaan draaien idem. Eén jaar aan voorbereidingen… voor wat? Al onze privéspullen zaten ergens onverwacht in een opslag, we hadden geen huis om in te wonen en we zaten onverwacht ergens in een klein kamertje van een B&B. Geen feest.

En dat slapen in een B&B lijkt leuk. Als het je vakantie is… maar voor ons was het allesbehalve vakantie. Van de bank naar het gemeentehuis, van gemeentehuis naar een APK-station, van de telefoonwinkel weer terug naar de eerste bank die de boel weer eens verstierd had, van…. je snapt het wel.

Wat ook niet leuk was, we hadden onze eigen spullen niet. Bijna alles stond ergens in de opslag. Ja, we hadden een tas met kleding mee, de printer was mee (want als je officiële dingen gaat doen moet je kunnen printen) maar de rest… ergens in Polen, geen idee waar, en geen idee wanneer we het weer terug gingen zien. En.. we hadden dus ook geen potten en pannen om mee te koken. Best lastig als je budget erdoorheen vliegt als een dolle en je wel wat wilt eten..

Op die dag, in 2022 hebben we één pan gekocht. Bij de Mrówka. Een winkel waar ze van alles verkopen. Pannen, verf, schoonmaakmiddelen, boormachine, kleding, lampen, een vogelhuisje, snoep, wasmiddel. U roept, ze hebben het. En wij… wij werden er heel even vrolijk van. Ze hadden een groene pan met stipjes, lijkt niets, maar dat gaf toen wel even plezier!

Ergens in de afgelopen dagen zijn we weer eens teruggaan naar die winkel. Nu een paar jaar later, klaar (of bijna klaar…) voor ons volgende avontuur. Even stilstaan hoe het toen was en hoe het nu is.

Want eerlijk is eerlijk… de projecten die we doen aan deze kant draaiden vanaf dag 1 op volle kracht, letterlijk honderden al dan niet duizenden mensen geholpen, iedere dag was een verrassing, iedere jaar 5 jaar ouder geworden, maar ook ieder jaar het resultaat gezien wat 10 jaar waard is. Niet voor onze eigen plezier, maar voor God Zijn glorie. Doei Mrówka, bedankt voor de pan.