Je geld je leven of je onderbroek geven?

Vandaag waren we in de kerk en daar zag ik deze bus bij de koffiehoek staan:

Nu is mijn Russische wat roestig, maar de Bijbeltekst was makkelijk in het Nederlands terug te vinden:

Iedereen moet zelf besluiten hoeveel hij wil geven. En laat hij dat dan van harte geven, zonder tegenzin of dwang. God houdt van mensen die met een blij hart geven.

2 Korinthiërs 9:7

En de tekst die er boven staat is:

God houdt van een blijmoedige gever.

(Google translate, go go go!)

Mhhhh en dat zette mij aan het denken… deze bus staat bij de koffiehoek. Je krijgt de koffie, voor niets en als je er wat voor wilt geven dan mag dat. Geen dwang, geen hele preken over “geven”, niets. Alleen deze bus.

En dat vond ik heerlijk. In alle eerlijkheid, ik word zo ontzettend moe van de preken over geven, 10% en meer. Waarom? Omdat het zo verschrikkelijk niet nodig zou moeten zijn. En toch… minimaal 1x per jaar komt die preek weer voorbij, en als het december is gaan ook alle goede doelen weer “trekken”. Met andere woorden: het is wel nodig… anders komt er simpelweg te weinig binnen om de mooie doelen te halen die we allemaal best belangrijk vinden. Maar de portemonnee trekken of tijd geven… mhhhh dat is dan toch een puntje? Als die collectebus weer aan de deur komt.. met tegenzin er een “piek” in gooien of toch niet?

Op school, vroeger, deed je “krijgertje” en als je de ander dan te pakken had, zei je heel hard:

Je geld je leven of je onderbroek geven!

Schoolplein 1979, klopt, ik ben oud…..

In de kerk, al denkende aan dat ondergoed, kwam ik tot het volgende….

God heeft je een wereld gegeven waar we iedere dag van mogen genieten. Een prachtige wereld met ijsberen, kolibries, bomen en prachtige mensen.

Maar jij (en ik) hebben die appel gegeten in het paradijs, en door die zonde gaan de ijsberen (en meer) nu dood… En God is daar NIET blij mee… en toch… heeft hij ons een 2e kans gegeven… Hij heeft Zijn zoon Jezus naar de aarde gestuurd, om die straf (van die appel eten en daarmee de hele wereld verwoesten die Hij zo mooi had gemaakt) op zich te nemen…. en als je dat gelooft, komt er voor jou, een nieuwe aarde en hemel. Waar geen ijsbeer meer dood gaat… Wow!

En toch… als we het hebben over: wat doe jij terug voor God of Zijn schepping? Dan wordt het moeilijk..?

Geld: We snappen het, niet iedereen kan zomaar “je geld” overmaken, want sommige mensen hebben het enorm moeilijk om het “eind van de maand” te halen. Snappen we….

Je leven: Maar wellicht kun je dan betalen met “je leven“? Hoeveel tijd spendeer je aan het doen van goede dingen voor God zijn glorie? Je werkt bijvoorbeeld 36 uur per week… hoeveel uur waren er voor God deze week?

Je onderbroek: En als je dat niet lukt, om welke reden dan ook? Wellicht toch die “onderbroek” weggegeven? Ken je wellicht mensen die niet meer rond kunnen komen… en hun koffiezetapparaat is stuk… wellicht hun een nieuwe geven? Desnoods langs de kringloop en regel het.

Want als je echt snapt wat God voor jou heeft gedaan en daar blij mee bent… dan slaat tegenzin of dwang toch nergens op? Dan geef je toch met een blij hart?

En dan kunnen we eindelijk die preek over “geld” en “kom ga ook eens iets doen aan zending” overslaan en doen waar God echt blij van wordt: Hem prijzen voor wie Hij is. Kan niet wachten.

Dus wat wordt het vandaag? Je geld, je leven, of toch die onderbroek geven? Voor God Zijn glorie.

En doe je dat al? Hou vol! Ja, we snappen dat het soms best lastige keuzes zijn, wat wel, wat niet, maar hou vol! Goed bezig, we zijn oprecht trots op jou!

(en nee, dit is geen hint, we hebben zelf prima onderbroeken, proest)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *