De kou is meer dan alleen een temperatuur
Als je dit leest, zijn we in Polen. Weer of geen weer, code oranje of rood; als we ergens moeten zijn, dan gaan we gewoon.
De heenreis was prima te doen, al zagen we vooral heel veel wit. Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. We hadden een paar files, wat ongelukken onderweg en zelfs een automobilist die ons nog even van de weg probeerde te kegelen. Het is glad meneer, misschien een idee om wat langzamer te rijden en verder voor je uit te kijken de volgende keer? Dat zou mooi zijn.
Maar goed, we kwamen aan met maar twee uurtjes vertraging.
Wat is die sneeuw toch prachtig, we genieten er echt enorm van. Maar we zijn hier natuurlijk niet voor de sneeuw, want die hebben we in Schwerin ook wel.
Als je aan sneeuw denkt, vind je het waarschijnlijk wel gezellig, maar als je dakloos bent is het een heel ander verhaal. Komend weekend wordt het -13 graden in de nacht. Het is dan niet alleen koud, maar alles wordt ook nat. En stel je eens voor: je hebt geen huis, geen kachel en er is eigenlijk geen opvang. Ja, officieel wel, maar wat heb je aan 25 plekken voor honderden daklozen? Niets wordt dus meer droog. Natte kleding in de winter is echt een vreselijke combinatie.
Gelukkig zijn er mensen die kleding uitdelen aan de mensen op straat. Ze komen met dozen vol warme kleren aan. De oude kleren gaan direct weg en zo heb je weer iets aan dat droog en warm is.
En die lege kartonnen dozen? Die worden dankbaar aangepakt, want daar kun je dan tenminste nog een beetje op liggen.
Met een kop soep en een bak koffie erbij is er een moment voor een korte spreekbeurt. Een boodschap dat je werkelijke redding in Christus ligt. En ja, dat betekent ook dat je moet stoppen met dingen in je leven die niet goed voor je zijn. Alcohol en kou gaan namelijk echt niet samen. Zo is de dag voor heel even een kort moment iets minder koud. Het is een prachtig initiatief waar we volledig achter staan.
Daarna hadden we een afspraak met een paar vluchtelingen die formeel eigenlijk geen vluchteling mogen zijn. De wereld zit soms ingewikkeld in elkaar.
- Als je uit een land komt dat vriendjes is met jouw gastland, dan word je erkend.
- Maar vlucht je uit een land (omdat je niet een oorlog in gestuurd wilt worden), en je gastland is daar geen vriendjes mee? Dan ben je formeel geen vluchteling en word je aan alle kanten tegengewerkt.
Dan zit je daar in een vreemd land. Jouw nieuwe verblijfsvergunning had binnen drie maanden klaar moeten zijn, je hebt werk en je vrouw ook, maar je hoort al een jaar helemaal niets. “Ze zijn ermee bezig,” is het enige wat de website zegt. Je hebt die verlenging van je vergunning allang aangevraagd (een jaar geleden al), maar ondertussen belt de bank dat ze je rekening gaan afsluiten, omdat je papieren niet up-to-date zijn.
Terug naar je eigen land kan niet, want dan ga je direct de gevangenis in. Hier blijven, ook al heb je werk en betaal je alles zelf, is een constante strijd. Je merkt het aan alles: de wereld om ons heen is op dit moment koud. Niet alleen letterlijk door de vrieskou, maar zeker ook figuurlijk.
