Jij mag dat niet doen! Of…..
Een poosje geleden had ik een leuk gesprek met een hobby collega. Geen christen, maar we hebben dezelfde hobby (modeltreinen…) en het was superleuk. De gesprekken gingen over van alles en nog wat en ook over best wel pittige onderwerpen. Hij stelde ook wat vragen aan mij hoe ik over ethische vraagstukken dacht en ik heb die beantwoord met niet mijn mening, maar met wat de Bijbel zegt over dat soort (enorm ingewikkelde) vraagstukken.
Ik heb ook aangegeven dat ik sommige van die vraagstukken ook best ingewikkeld vond als mens, maar tja… als de bijbel A zegt.. dat doe ik A. Hoe ingewikkeld het soms ook is, en hoe weinig ik er soms ook van begrijp. Ik ben niet alwetend, ik ben niet God, ik ben niet perfect, maar God is dat wel en Zijn woord is dat ook. Dus ik vertrouw op God, ook als ik dingen niet snap. En wat mijn hobby collega ervan vond, vond ik prima. Hij is geen christen, het is zijn mening, dus wie ben ik om zijn opvattingen te beoordelen?
Neem iemand met een zwak geloof in uw midden op zonder zijn persoonlijke opvattingen te veroordelen. (Romeinen 14:1)
En dat niet veroordelen werkt. Dat geeft enorm veel ruimte in een gesprek, het gesprek blijft ook vriendelijk en leuk, je bent dingen aan het uitwisselen en leert van elkaar. En dat gaf hij ook letterlijk aan:
Ik kan mij niet herinneren ooit een gesprek te hebben gehad over “het geloof” wat zo leuk is. Je geeft mij alle ruimte, bent heel helder en ik voel geen enkele veroordeling die ik in alle andere gesprekken over “het geloof” wel heb gehad altijd. Die gesprekken waren allesbehalve leuk en ik voelde mij niet gehoord, maar wel enorm veroordeeld, alsof ik slecht ben en jullie altijd goed. Wat een leuk gesprek zo, moeten we vaker doen!
Waarom die aanpak? Heel simpel, Romeinen 14:1 is helder en ook 1 Corinthiërs 5:12 is er heel helder over:
Het is niet mijn taak om te oordelen over de mensen die níet bij Gods gemeente horen. Jullie oordelen toch ook alleen over de mensen die bij de gemeente horen? God zal Zelf wel over de anderen oordelen. (1 Corinthiërs 5:12)
Oftewel, niet mijn pakkie aan om ook maar iets van een oordeel te hebben over wat een niet-christen doet. Want als we dat wel doen, zijn we niet alleen on-Bijbels bezig, maar gooien we ook deuren dicht die je nu net open wilt houden.
Het enige wat ik kan en moet doen, is zeggen hoe ik om ga met (in dit voorbeeld) ethische vraagstukken en waarom en op welke basis ik dat doe. En ook kan ik ze aangeven dat ik zeker niet ze veroordeel, maar dat ik wel geloof dat God dat wel doet en dat ik ook geloof in de consequenties die daar weer aan vast zitten.
Vertrouw uzelf helemaal aan Christus toe. Hij is onze Here. Wees altijd bereid verantwoording af te leggen van de verwachting waaruit u leeft, als daarom gevraagd wordt. Maar doe het wel vriendelijk en met het nodige respect. (1 Petrus 3:15)
Zou ik hetzelfde gesprek met christen zijn geweest, dan was het een heel ander gesprek geweest (zie Mattheüs 18:9-13), want dan gelden er ook andere regels.
Maar in dit geval? Geen oordeel, geen “ja, maar ik vind”, niets. En dat gaf een prachtig gesprek waar we samen van hebben genoten. Prachtige hobby die modeltreintjes trouwens.
Hoi Martin, lang niet gezien.
We spraken elkaar in het verleden nog wel eens. Maar daarbij ging het vaak over treintjes. Ook wel over andere wereldse zaken gelukkig maar over het geloof niet, althans niet dat ik me kan herinneren. Het is je wellicht niet ontgaan dat ik niet geloof. Althans niet in een hogere macht. Ik lees hier hoe je denkt over ongelovigen. Respect. Had ook niet anders verwacht trouwens.
Ik vermijdt hier even het woord atheist, omdat dat woord in reformatorische kring vaak wat verkeerd begrepen wordt. Desondanks was ik jaren terug lid van het Atheistisch Verbond, een club die niet meer bestaat. Ik meen dat ze zijn opgegaan in het Humanistisch Verbond. Het was ooit een goed bedoeld initiatief maar ging ten onder aan moeilijke karakters en lastige mannetjes. (zoals veel verenigingen…) Verder miste het maatschappelijk draagvlak. Het verschijnsel atheisme is namelijk geen club en atheisten hebben niet de behoefte om zich om die reden te verenigen.
Hoe dan ook, in die tijd bereikte ons een verzoek van het PZC te Kampen. Leerlingen daarvan kregen van de leraar Maatschappijleer (dat vak heet daar anders) de opdracht in gesprek te gaan met wat zij noemden ‘anders denkenden’. Dat kan iedereen zijn die niet gereformeerd is maar dappere leerlingen gingen ‘extreem’ en meldden zich bij ons. En het was mijn taak om die gesprekken aan te gaan. Dat ging altijd via email. Bij de meesten ging dat prima, althans bij de meisjes. De jongens gingen er meestal meteen vol in. Van dik hout. Los van het feit dat die kinderen inhoudelijk niet te bereiken zijn en lastige vragen ontweken of afdeden met een dooddoener was men soms ronduit onbeschoft. Ik werd met enige regelmaat uitgemaakt voor rotte vis. Of dat een van die drie vissen was die met die vijf broden in een mand lagen werd niet vermeld. Nou ja, ik had op enig moment geen zin meer om me te laten beledigen door onbeschofte leerlingen van het PCZ en namens het AV tekenden we protest aan tegen dat gedrag. Het was immers op hun verzoek. Er kwam natuurlijk geen reactie. Ooit liep er eens op een forum een discussie over het uitdelen van bijbels aan brugklasleerlingen op openbare scholen. Ik vond daar nogal wat van. Maar de uitdelers verdedigden zich door te zeggen dat bijvoorbeeld maandverbandreclame ook ongevraagd tot die kinderen kwam. Ik antwoordde daarop dat voor hen de maandverbandreclame kennelijk dezelfde mentale impact had als de bijbel. Daarop werd ik uitgemaakt voor De Antichrist. Dat raakt mij niet overigens maar ik weet welke lading dat woord bij sommige geloofsgenootschappen heeft dus ik had kennelijk een gevoelige snaar geraakt.
Kortom, goed te horen dat er gelovigen zijn die andersdenkenden wel kunnen respecteren. Ga zo door 🙂 ..
Met vriendelijke (spoorse) groet,
Albert
Hé, die Albert! Wat leuk en goed dat je / jullie met zo’n initiatief hebben meegedaan. Ik mag dat soort initiatieven wel. Wel jammer, triest, slecht, verdrietig (noem maar iets) het zo is gegaan zoals je dat omschrijft. Ergens lijkt er iets in de begeleiding niet (helemaal) goed te zijn gegaan en is het “waarom doen we dit initiatief” ook ergens ontspoort aan de PZC kant?? Jammer, want het had (mits beter uitgevoerd) naar mijn idee wel een heel leuk initiatief geleken. Ook zie ik her en der bij de studenten een “we hebben op school / thuis / kerk een klok horen luiden, maar weten zelf nog niet waar de klepel hangt??” in te zitten. Kan prima, het zijn studenten, leren nog, maken fouten (waarvan ze weer kunnen leren, daarvoor ga je ook naar school) maar dan moet het wel goed / beter(?) begeleid worden om juist dit soort dingen te voorkomen.
Dat voorbeeld van die “De Antichrist” lijkt ook daarop te duiden. Dat iemand antichristelijk is kan prima, maar iemand uitmaken voor de “De Antichrist” getuigt van weinig tot geen echte Bijbelkennis en ook niet van het snappen waarover het echt gaat in diezelfde bijbel. Snik. 🙁 Zit hem in de hoek “Een fiets heeft 2 wielen, maar niet alles wat 2 wielen heeft is een fiets”. lol. Maar goed, ik herken dat soort jeugd wel van mijn “Staphorst school” tijd. Ze denken ergens in te geloven, maar het lijkt niet levend te zijn(?) en als het eropaan komt, wordt het (helaas) al snel schelden, lomp, onbeschoft en erger was helaas mijn eigen ervaring en laat nu juist die bijbel zeggen dat we dat nu juist niet moeten doen. (Romeinen 14:1, 1 Petrus 3:15) Ik heb er veel van geleerd hoe het niet moet en wellicht helpt mij dat nu om het daarom juist anders te doen? Blijf wel kriebels (of erger) krijgen als ik dit soort voorbeelden weer lees. Leren we dan als mensheid / christenen nooit? Wordt daar best wel verdrietig van als ik zie hoe mensen met elkaar om gaan, want het kan echt anders.
Leuk dat je er toch aan mee hebt proberen te doen, ik mag dat wel dat soort dingen. Groeten vanaf deze kant, ik ga weer verder met een “wisselsteller” te bouwen. 🙂 MB.