Terug uit de zending met een gebroken hart: overleven na de desillusie

Leestijd / Lesezeit / Reading time: 3 min

Je vertrok met een brandend hart, vol overgave en een duidelijke roeping naar het zendingsveld. Maar je kwam terug met een koffer vol scherven. Misschien ben je niet teruggekeerd met verhalen over opwekking, maar met diepe wonden door onrecht, verraad van mensen die je vertrouwde, of een organisatie die je liet vallen toen je ze het hardst nodig had.

De werkelijkheid op het zendingsveld bleek rauwer dan de folders beloofden. En nu ben je terug, maar het vuur is gedoofd. Sterker nog, misschien voelt God zelf nu aan als een vreemde. Want waar was Hij toen het misging? Waarom liet Hij toe dat de mensen die Zijn naam droegen je zo beschadigden?

Het is een verschrikkelijke realiteit: sommige zendelingen keren de kerk, of zelfs God, de rug toe na hun terugkeer. Niet omdat ze niet meer willen geloven, maar omdat de pijn van de desillusie simpelweg te groot is. De teleurstelling in mensen is overgegaan in een diepe teleurstelling in God.

Wij schrijven dit niet vanaf de zijlijn. We hebben het zelf ook meegemaakt. We kennen de stilte van God die aanvoelt als een muur, de verbijstering over onrecht en de eenzame weg van terugkeer waarbij niemand echt lijkt te begrijpen wat je hebt doorstaan. We weten hoe het is als je koffer niet gevuld is met succesverhalen, maar met vragen waar geen antwoord op lijkt te komen.

Misschien zijn de volgende Bijbelverzen daarom juist nu herkenbaar voor jou?

“Beste vrienden, wees niet verbaasd over de brandende beproevingen die u treffen, alsof er iets vreemds met u gebeurt. Juich juist mee dat u deel hebt aan het lijden van Christus…” (1 Petrus 4:12-13)

“Zalig zijn jullie wanneer men jullie bespot en vervolgt en allerlei kwaad tegen jullie spreekt omwille van Mij.” (Matteüs 5:10-12)

“Iedereen die godvruchtig wil leven in Christus Jezus, zal vervolging ondervinden.” (2 Timoteüs 3:12)

Deze teksten klinken bemoedigend als je vol vuur staat, maar ze kunnen heel(!) rauw en hard aanvoelen als je midden in de scherven zit. Toch herinneren ze ons eraan dat de tegenstand, ook van binnenuit, geen teken is dat God je heeft verlaten of dat je roeping een leugen was. Het is een onderdeel van een gebroken wereld waarin zelfs Jezus werd verraden door degenen die het dichtst bij Hem stonden.

Je had een dikke huid nodig om te overleven, maar eenmaal thuis mag die huid eraf. De wonden die daaronder zitten hebben lucht nodig om te kunnen genezen. Standvastigheid behoud je juist door de pijn niet weg te stoppen, maar naar het licht te brengen. Zoals Paulus ons herinnert in Romeinen 8:35: “Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Zal verdrukking zijn, of benauwdheid, of vervolging…?” Niets kan dat, zelfs niet jouw huidige desillusie.

Wil je hier eens over praten? In alle vrijheid, zonder oordeel en in alle veiligheid? Wij bieden je een plek om je verhaal te doen, je boosheid te uiten en samen naar de scherven te kijken. Alles wegstoppen werkt niet; erover praten helpt om weer ruimte te vinden voor de vrede van God.

Neem gerust contact met ons op voor een vertrouwelijk gesprek. Je hoeft dit niet alleen te verwerken.