Waarom geen genezing voor Timoteüs?

Leestijd / Lesezeit / Reading time: 6 min

In 1 Timotheüs 5 zien we dat Paulus zijn vriend Timoteüs vaak ziek is. Er staat letterlijk over Timoteüs:

Omdat je zo vaak ziek bent en last hebt van je maag.

Paulus had de gave van genezing zoals we kunnen lezen in Handelingen 19:11-12 waar staat:

En God deed buitengewone wonderen door de handen van Paulus, zodat zelfs doeken of schorten die hij had aangeraakt naar de zieken werden gebracht, en de ziekten van hen weken en de boze geesten uit hen weggingen. (Handelingen 19:11-12)

Dus dan zou je toch verwachten dat Paulus zijn vriend Timoteüs zou genezen. Maar nee, dat doet Paulus niet:

Drink voortaan niet alleen maar water, maar ook een beetje wijn. Dat is beter omdat je zo vaak ziek bent en last hebt van je maag. (1 Timotheüs 5:23)

Paulus geneest zijn goede vriend Timoteüs echter niet, maar geeft hem een medicatieadvies. Mhhhh dat is vreemd. Waarom heeft Paulus niet in zijn vingers geknipt en hem even genezen? Hij genas wel mensen die geen directe vrienden van hem waren en zijn naaste vriend niet. Waarom? Dat antwoord staat niet direct in 1 Timotheüs 5, maar als we wat verder gaan kijken naar het onderwerp genezing, kunnen we toch een heel eind richting de beantwoording komen denk ik.

We hebben al een keer eerder gekeken waarom Jezus wonderen deed. Jezus Zijn primaire doel was niet genezing, maar het bewijs leveren dat Hij door God was gezonden om mensen (door Hem) tot God te brengen. De genezing was dus niet het doel, maar het “bijeffect” van het leveren van bewijs waardoor mensen gingen geloven in Hem en daardoor tot God konden komen. Dit zegt Jezus zelf over dat doel:

Doe Ik niet de werken van mijn Vader, geloof Mij niet; maar indien Ik ze doe, gelooft dan de werken, indien gij Mij niet gelooft, opdat gij moogt erkennen en weten, dat de Vader in Mij is en Ik in de Vader. (Johannes 10:37-38)

Maar Ik heb een getuigenis, dat groter is dan dat van Johannes; want de werken, die de Vader Mij gegeven heeft om te volbrengen, juist die werken, welke Ik doe, getuigen van Mij, dat de Vader Mij gezonden heeft. (Johannes 5:36)

Gelooft Mij, dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij; maar zo niet, gelooft om de werken zelf. (Johannes 14:11)

Dat is de reden dat Jezus wonderen deed. En ja, volgens de Bijbel was Jezus vaak diep bewogen door de mensen die ziek waren. In verschillende passages zien we dat Jezus met medeleven reageerde op hun lijden. Een duidelijk voorbeeld is te vinden in Marcus 1:41 waar we het volgende zien:

Jezus werd met medelijden bewogen, stak Zijn hand uit (naar de melaatse man), raakte hem aan en zei tegen hem: ‘Ik wil, wees rein!’ (Marcus 1:41)

Maar het primaire doel was (en is) dus niet de genezing. We zien ook dat Jezus niet zomaar iemand genas die voorbij kwam, nee, hij maakte dus wel keuzes gebaseerd op wat Hij voelde: “Jezus werd met medelijden bewogen”. Hij maakte dus, ook gebaseerd op die bewogenheid, keuzes wie wel, of wie niet genezen werd. Maar ook dat (die bewogenheid) is weer niet DE reden van genezing. Let op:

In Mattheüs 26:52 (Gevangenneming van Jezus in de hof van Getsemane) , reageert Jezus op Petrus die zijn zwaard trekt om Jezus te verdedigen. Jezus zegt:

“Doe uw zwaard terug op zijn plaats, want allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen.” (Mattheüs 26:52)

Dit gebeurde toen Jezus werd gearresteerd en Petrus een van de dienaren van de hogepriester verwondde. Jezus stopte de situatie en genas het oor van de man:

En Jezus, antwoordende, zeide: Laat hen tot hiertoe geworden; en raakte zijn oor aan, en heelde hem. ( (Lukas 22:51)

Met deze woorden maakte Jezus duidelijk dat Zijn koninkrijk niet met geweld verdedigd moest worden en dat het lijden en de kruisiging onderdeel waren van Gods plan. Dus ook hier is de genezing van dat oor niet het doel. Het doel, is ook hier, dat Christus laat zien dat Hij de Christus is en dat Hij de macht heeft en niet de overpriesters de hoofdmannen des tempels en de ouderlingen, die tegen Hem gekomen waren. Christus had die macht wat er wel of niet gebeurde en dat wonder was alweer een bewijs dat Hij wel die macht van God had gekregen en hun niet. Alweer dat bewijs dat Hij het plan van God volgde…. tot Zijn dood aan toe en verder….

Terug naar Paulus en Timoteüs. Paulus was een volgeling van Jezus, de gaven die hij heeft gekregen kwamen van dezelfde God, dus wat Paulus deed was in lijn met die basisprincipes door God gegeven. Het was dus niet alleen “met medelijden bewogen”, het moest dus primair een bewijsvorming zijn zoals Jezus dat zelf meer dan duidelijk aangaf als doel. En dat bewijs was nodig om mensen tot God te leiden. Dat is HET ultieme doel. Dus zelfs het bewijs leveren is niet het einddoel, mensen naar God leiden is het ultieme doel.

Pauls was wel degelijk “met medelijden bewogen”. Als het hem niets zou interesseren hoe het met Timoteüs zou gaan, dan had hij hem ook geen medicatieadvies gegeven. Dus blijft die “bewijs leveren van zijn Goddelijke kracht” over. En ergens was het dus niet nodig om dat bewijs op dat moment te laten zien. Timoteüs was dat bewijs (Dat Paulus onder God Zijn macht werkte) niet nodig, want dat wist Timoteüs al. Paulus noemt Timoteüs

Aan Timotheüs, mijn oprechten zoon in het geloof (1 Timotheüs 1:2a)

Wat aangeeft dat Timoteüs niet alleen een christen was, maar ook iemand die Paulus begeleidde en ondersteunde in zijn bediening. Dus dat bewijs hoefde Paulus niet te leveren aan zijn vriend Timoteüs om Timoteüs tot God te brengen …… en juist dat “bewijs leveren om mensen tot God te brengen” lag ten grondslag aan die wonderen (waaronder genezingen).

En dan nu naar de dag van vandaag… Wij hebben een complete bijbel, VOL met bewijzen wie Christus was en is. Die gaven van genezing zoals Paulus die had zien we vandaag de dag niet meer. En waarom niet? Kijk eens naar Timoteüs en waarom hij niet werd genezen. De “niet genezing” van Timoteüs is een les tot de dag van vandaag. Als hij wel genezen zou zijn, wat zou dat hebben toegevoegd aan al die andere bewijzen? Nu hij niet genezen is (en we een beetje snappen waarom) is zijn “niet genezing” nog veel(!) groter dan als hij wel was genezen.

Snappen we dat vandaag ook en accepteren we dat vandaag ook? Kunnen wij, als we niet genezen worden, ook zeggen dat het goed is wat God heeft gedaan? Dat genezing niet Jezus Zijn primaire doel was en de “niet genezing” van Timoteüs daardoor een les is die VEEL verder gaat dan zijn vaak ziek zijn en zijn maagklachten? Ook als het om ons zelf gaat?

Jezus Zijn doel is dat wij worden gevormd naar Zijn beeld en door Hem tot God kunnen komen. Dat moeten we aan Hem vragen en de rest…. staat heel, heel, heel ver in de schaduw van dat ultieme doel.

Niet zien maar toch geloven.

Vele vele mensen smeken, om genezing keer op keer: Laat mij zien, laat mij horen, laat mij lopen diebre Heer

Jezus Christus kan genezen, ieder uur elk ogenblik. Maar als dat niet gebeurd zegt gij dan: Het is mij goed zoals Gij het beschikt?

Hier beneden te gaan door dit leven zonder letsel is wel fijn, maar God vraagt straks niet: was uw lichaam hier op aarde niet zonder Ziekte of zonder pijn! Zieken en gezonden hoor toch eens: eens spreekt GOD Ons allen aan, dan zal deze vraag weer klinken: Wat hebt gij met mijn zoon gedaan!

Eens trok Jezus rond op aarde, Hij genas, deed zoveel Goed, maar is dit geen heerlijk wonder Jezus gaf voor mij zijn bloed! Jezus droeg aan het kruis mijn zonden, Jezus deelde in mijn smart, zolang ik Hem daarvoor blijf danken, vind ik vrede in mijn hart

Als de Heiland nu eens langs kwam, en Hij stond dan bij mij stil, vraag dan nooit in eerste plaats: Genees mij. Maar: Vorm mij gans naar Uw wil.

Maar al mag ik ook een kind van God zijn, en al droeg Zijn kruis mij al, ziekte is er in mijn leven totdat ik bij Jezus wezen zal.

Ook met dit gebed in ´t harte reis ik naar het land waar geen ziekte is, noch pijn, waar ik mijn Heiland mag aanschouwen, waar God al in al zal zijn.

Dat de Heiland tot Zijn doel kwam, zij het dan dwars door ziekte of door pijn, houd uw hoofd gericht naar boven, draag geduldig stil uw kruis, Ook al ziet gij het niet, blijf toch geloven! Kind van God wij gaan naar huis.

(Okke Jager. 23 april 1928 – Kampen, 26 januari 1992)