Voetbal en zending
Ik zat laatst eens voetballen te kijken en er vielen mij een paar dingen op:
- Geen enkele speler wachtte rustig af of er een kans kwam, ze waren allemaal zeer actief in spel bezig om kansen te creëren.
- Die kansen creëerden ze voor het team, niet per definitie voor zichzelf.
- Gemiddeld liep of rende een voetbalspeler tijdens deze wedstrijd tussen de 7 en 10 kilometer.
- Zelfs de spelers op de bank doen mee in het spel. Niet alleen moedigen ze de rest aan, maar ook rennen ze rondjes langs het veld om klaar te staan als ze aan de beurt zijn.
- Allemaal hadden ze voor deze wedstrijd getraind, en niet alleen de week daarvoor, maar iedere dag, vol aan de bak. Ze hadden op zondag een rustdag, maar zelfs die dag staat in het teken van hun taak: scoren met je team!
Let op, dit is een schema van een profvoetballer……
- Maandag: Herstel en analyse. Ochtend: Rustige hersteltraining: lichte cardio (bijvoorbeeld joggen, fietsen) om spierherstel te bevorderen. Analyse van de vorige wedstrijd: videoanalyse met focus op fouten, sterke punten en teamstrategieën. Middag: Hersteltrainingen zoals fysiotherapie en stretching. Bespreking van de komende tegenstander en strategieën.
- Dinsdag: Intensieve training Ochtend: Warming-up en mobiliteitsoefeningen. Technische vaardigheden: dribbelen, passen, balcontrole. Taktische oefeningen: bijvoorbeeld positionering en teamformaties. Middag: Fysieke training: sprints, kracht- en uithoudingsvermogenstraining. Positiespecifieke oefeningen (bijvoorbeeld aanvallers werken aan afwerken, verdedigers aan tackelen).
- Woensdag: Specifieke training en herstel Ochtend: Korte intensieve sessie gericht op specifieke teamtactieken. Situatiespellen (bijvoorbeeld 11v11 of kleine wedstrijden) om te werken aan teamdynamiek en samenwerking.
- Middag: Krachttraining en herstelworkouts. Eventueel mentale training, zoals visualisatie en psychologische begeleiding.
- Donderdag: Techniek en conditie Ochtend: Technische oefening: precisiepassing, schieten, en balcontrole in hoge snelheid. Specifieke training voor spelsituaties zoals vrije trappen of cornercombinaties. Middag: Conditietraining: intervaltraining of duurtraining afhankelijk van de focus voor die week.
- Vrijdag: Voorbereiding op de wedstrijd Ochtend: Licht inspelen en passing. Teamtactieken: besprekingen van de opstelling en formatie voor de aankomende wedstrijd. Middag: Rustiger herstel, lichte oefeningen. Mogelijk een teammeeting om de focus en motivatie voor de wedstrijd te versterken.
- Zaterdag: Wedstrijddag Ochtend: Laag-intensieve training om spieren los te maken voor de wedstrijd. Team bespreking van de laatste details voor de wedstrijd. Wedstrijd: 90 minuten competitie (afhankelijk van de situatie en de competitie kan dit variëren).
- Zondag: Herstel Ochtend: Lichte activiteit zoals wandelen of zwemmen. Fysiotherapie voor herstel van eventuele blessures.
En toen sprak ik een christen die zijn motivatie tot zending kwijt was / zocht. Hij scoorde nooit. Toen ik hem vroeg hoe voor hem zending eruit zag, kwam er het volgende uit:
Ik ben niet heel actief met zending, maar sta zeker open voor gesprekken. Door mijn gedrag zouden mensen kunnen zien dat ik christen ben en ik hoop dat ze dan nieuwsgierig worden waarom ik dat ben, en dan kunnen ze mij altijd vragen stellen daarover. Maar ja… ik raak er nogal teleurgesteld in, want tot echte gesprekken kom ik nooit en ik heb nog nooit echt gescoord denk ik. Waarom gebeurt er nooit wat?
Zie je de verschillen met de voetballer? Die voetballer wacht niet af of er kansen komen, nee(!), die jaagt op kansen, creëert kansen, creëert samen met zijn team(!) kansen, die is iedere dag bezig met training, die kent het woord afwachten niet…. VOL aan de bak.
Iets anders wat opvalt, is dat een voetbalspeler zijn plek snapt en ook de toeschouwers snappen dat iedere speler zijn eigen plek heeft. De kans dat een verdediger scored is nihil, en ook de doelman zal n.a.w. nooit scoren. En toch klaagt niemand dat die niet scoren, want ze snappen allemaal dat ze een deel uitmaken van een groter team, en alleen als iedereen zijn rol speelt, alleen dan scoort het team. Het gaat dus om het scoren als team, niet om het scoren als individuele speler. Zelfs de reservespelers, allemaal oefenen, trainen, spelen ze mee en iedereen snapt dat het om de teaminzet gaat en dat jij als individu wel mee moet doen om je team te laten scoren.
Ik heb die mede christen het verhaal verteld van die voetballers en toen werd hij stil… heel stil… en verliet hij het gesprek…
De oplossing voor onze teleurstellingen waarom we niet scoren kon wel eens dichterbij onszelf liggen dan we soms (willen of kunnen) zien..
En jij? Wat voor soort voetballer ben jij vandaag? En als je niet scoort… hoe komt dat dan en wat ga jij daaraan doen? Of zeggen we wel dat we voetballer zijn, maar heel eerlijk… we zijn het toch stiekem niet… oeps.
En stel… je voetbalt nu al. VOL aan de bak… en je scoort nooit… en je baalt daarvan. Is dat wel eerlijk? Wellicht heeft God jou de beste keeper gemaakt! Dan is het logisch dat jij, in die rol, niet scoort. Maar zonder jou.. zal je team verliezen…. Dus is het dan wel zo eerlijk om teleurgesteld te zijn in je score? Misschien ben je zelfs wel teleurgesteld in God? Waarom score is nu nooit?! Nou… nogmaals…. wellicht ben jij wel de onmisbare keeper? Is het dan niet eerlijker om dankbaar te zijn naar God dat Hij jou op die plek heeft gezet in Zijn team?
