Eén probleem opgelost, tien erbij…
Stel, jij bent gevlucht (als vrouw met je kinderen) uit je land omdat er daar een oorlog is. Je man en je oudste zoon moesten daar achterblijven want die moeten hun land dienen in welke vorm dan ook. Je bent nu meer dan twee jaar verder… hoe zou de relatie met jou man dan zijn? Nog steeds goed? Echt?
Ken je de term “huidhonger” nog? Tijdens corona kwam die term ineens voorbij:
Het gebrek aan liefdevolle aanrakingen en het verlangen naar huidcontact. Het kan daarbij gaan om vriendschappelijke knuffels, schouderklopjes, omhelzingen en handenschudden, tot kussen, strelingen, intimiteit en seks.
~Huidhonger
Ja, jij woont nu in een veilig land waar (nog?) geen bommen vallen. Je kinderen zijn ook veilig, dus dat probleem is opgelost. En wat nu?
Het resultaat van de pogingen om die “huidhonger” te stillen zien we wel heel hard oplopen aan deze kant.. de echtscheidingen lopen hard, heel hard op, de buitenechtelijke relaties ook. Dus ja, één probleem is opgelost, maar er komen andere voor terug.
En de kinderen? Hun papa is niet hier en die papa was ook de man in huis. De man in huis is er niet en mama moet nu ook ineens die rol erbij oppakken. In de culturen waar onze doelgroepen wegkomen is dat nogal een dingetje… Dus de man in het gezin is er ineens niet meer, dat stuk opvoeding moet nu je moeder gaan doen die dat nog nooit eerder heeft gedaan, en nu ineens heeft je moeder een andere man?
Eén probleem opgelost, tien andere zijn erbij gekomen. De ellende is nog lang niet voorbij, maar verschuift…. je voelt het schuren, gillen, verscheuren… de hopeloosheid voel je soms door merg en been gaan… iedere dag weer.
Ik, ik wou dat je kon zwemmen. Net als de dolfijnen, zoals dolfijnen kunnen zwemmen. Hoewel niets, niets ons bij elkaar kan houden. Wij kunnen ze verslaan, voor altijd en eeuwig. Oh, we kunnen helden zijn, maar voor één dag.
Ik, ik kan het me herinneren, staande, bij de muur. En de geweren, schoten boven onze hoofden en we kusten elkaar, alsof niets kon vallen. En de schaamte zat aan de andere kant. Oh, we kunnen ze verslaan, voor altijd en eeuwig. Dan kunnen we Helden zijn, voor één dag
Wij zijn niets, en niets zal ons helpen. Misschien liegen we, dan kun je beter niet blijven. Maar we kunnen veiliger zijn, al was het maar voor één dag.
Hartverscheurend om te zien.
