Een veelvoorkomende misvatting: De hemel als eindbestemming.
Veel mensen die ik spreek verlangen naar de hemel waar ze eeuwig zullen zijn. Veel mensen, zowel binnen als buiten de kerk, denken dat de hemel het definitieve eindstation is voor christenen na hun dood. Het beeld van ‘naar de hemel gaan’ is zo sterk verankerd in onze cultuur dat het bijna synoniem is geworden met de christelijke hoop. Er klopt alleen iets niet als ze dat tegen mij zeggen, want dat is namelijk niet het hele verhaal. Laat ik het proberen uit te leggen – het is een ‘ja, we gaan naar de hemel’ én een ‘nee, niet als mens zoals nu’.
Toen ik een kind was, dacht ik dat ik naar de hemel zou gaan en daar eeuwig op gouden straten zou lopen of harp zou spelen in een jurk. En eerlijk gezegd… trok me dat beeld niet echt. Want wat moet je daar, voor eeuwig, op die gouden straten met een harp en een jurk? “God prijzen” zeiden de mensen dan altijd. Nou, “jippie”, daar snapte ik al helemaal niets van. Is dat alles dan? Dat leek me doelloos eerlijk gezegd.
Gelukkig klopte dat beeld dat ik had als kind niet… want er is meer, VEEL meer, iets waar we absoluut naar uit kunnen kijken. De Bijbel presenteert namelijk een veel(!) rijkere en grotere hoop, die verder reikt dan de hemel alleen. De hemel is slechts een tussenstop, een tijdelijk verblijf in afwachting van de ultieme bestemming: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
De dood en de overgang naar de hemel (de tussentoestand)
Wanneer een gelovige sterft, verlaat zijn ziel het lichaam en is hij direct ‘bij de Heer’. Dit is de tussentoestand, de periode tussen de dood en de uiteindelijke opstanding. De Bijbel beschrijft dit als een toestand van bewustzijn en vreugde, maar niet als mensen met ons huidige lijf – meer als ‘naakte’ zielen of geesten bij Christus.
Filippenzen 1:23 “Want van twee zijden word ik in het nauw gedreven: ik heb het verlangen heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste.”
2 Korinthiërs 5:8 “toch zijn wij vol goede moed en stellen er liever in, uit het lichaam uit te wonen en bij de Here in te wonen.”
Denk aan Lucas 23:43, waar Jezus tegen de dief zegt: ‘vandaag nog bij Mij in het paradijs’. Jezus’ verschijningen tussendoor laten dat zien: herkenbaar, maar door deuren heen en niet gebonden aan materie (Johannes 20:19-26). Deze verzen benadrukken dat het sterven voor een christen een ‘winst’ is, omdat hij of zij dan direct bij Christus is. Dit is het troostrijke aspect van de hemel: een paradijs van rust en vreugde. Maar het is nog niet de ultieme bestemming, en we zijn er niet ‘als mens zoals nu’.
Verantwoording voor God
Verder moeten we ons ook voor God verantwoorden, en dat gebeurt bij Christus’ rechterstoel in de hemelruimte waar God troont (Romeinen 14:10-12: ‘Wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus staan’; 2 Korinthiërs 5:10: ‘Wij moeten allen voor Christus’ rechterstoel verschijnen’). Dit is vóór de nieuwe aarde, een hemels gericht waar gelovigen hun leven laten wegen.
P.s. Over het vagevuur dat niet bestaat. De theorie van het vagevuur, een plaats waar zielen na de dood worden gezuiverd, wordt niet door de Bijbel ondersteund. De Bijbel leert dat onze redding volledig en direct is door Jezus Christus.
Hebreeën 10:14 “Want met één offerande heeft Hij hen, die geheiligd worden, voor altijd volmaakt.”
Romeinen 8:1 “Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn.”
De wederkomst en de opstanding van de lichamen
De ultieme hoop is niet een onbelichaamd bestaan in de hemel, maar de opstanding. Bij de wederkomst van Christus worden lichamen veranderd en herenigd met de ziel in een verheerlijkt lichaam, geschikt voor de nieuwe schepping.
1 Korinthiërs 15:42-44 “Zo is het ook met de opstanding der doden. Het wordt gezaaid in vergankelijkheid, het wordt opgewekt in onvergankelijkheid… Er wordt een natuurlijk lichaam gezaaid, en er wordt een geestelijk lichaam opgewekt.”
1 Thessalonicenzen 4:16-17 “want de Here zelf zal… nederdalen… en zij, die in Christus gestorven zijn, zullen het eerst opstaan…”
Dit is een ontmoeting met de Koning, waarna we met Hem terugkeren naar de aarde.
De nieuwe hemel en nieuwe aarde: de uiteindelijke bestemming
Openbaring 21:1-3 “En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde… Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen…”
Hier komen hemel en aarde samen op een vernieuwde, gezuiverde aarde zonder ellende.
Wat gaan we doen op de nieuwe aarde?
Jesaja 65:21-22 “Zij zullen huizen bouwen en erin wonen, zij zullen wijngaarden planten…”
Openbaring 22:5 “…zij zullen als koningen heersen tot in alle eeuwigheden.”
Productief, koninklijk leven in harmonie met God – huizen bouwen, vruchten eten, regeren, zonder zonde. Dáár kun je ijsberen knuffelen zonder risico!
Conclusie
De hoop van de christen is veel rijker dan alleen ‘naar de hemel gaan’ zoals vaak gedacht. De hemel is prachtig en tijdelijk, als geesten bij God met verantwoording; de nieuwe aarde is ons eeuwige thuis als perfect herstelde mensen. Precies zoals God het bedacht. Ik kan niet wachten!
Mag snel komen wat mij betreft.
Absoluut.
Het klinkt misschien heel tegenstrijdig maar zo bedoel ik het absoluut niet. Hoe en wat er na mijn overlijden allemaal gaat gebeuren! Daar wil ik helemaal niet over nadenken en brainstormen. Ik laat mij zoals in mijn hele leven door GOD verrassen. Ik weet dat het dan wel goed zit. Maar wel een hele mooie uitleg.
Ja, ken dat gevoel ook aan deze kant. Ik zie (te)veel mensen doorschieten in “hoe ziet het er dan uit”, “eindtijdtheorieën” en meer van dat. Voor mij is het voldoende de basiskennis een beetje te kennen en daarna is het weer snel door en verder met de meer dan heldere opdracht die we in Matteüs 28:19-20 mogen lezen. Zie (te) vaak dat mensen uren, dagen en jaren steken in “het hiernamaals” en er in de praktijk niets gebeurt met Matteüs 28:19-20. Waar liggen onze prioriteiten. Als we weten dat we goed zitten, dan geeft dat rust en kunnen we met volle energie door waar we nu nog tijd voor hebben voordat het zover is: Matteüs 28:19-20