Ik bestraf, stop en spreek met vertrouwen uit dat elke aanval of opdracht van de vijand…???
Een poosje terug had ik een gesprek met iemand die zij last te hebben van boze geesten. Voordat we het gesprek aan gingen wilde ze eerst bidden (prima plan!) en daar kwam ongeveer zoiets uit:
Ik bestraf, stop en verklaar met kracht dat elke opdracht of aanval van de tegenstanders wordt verstoord door de kracht van het bloed van het Lam en door het woord van mijn getuigenis; Elke vloek, negatieve woorden, strikken, valstrikken, spreuken, leugens, beschuldigingen, hekserij of tovenarij ooit uitgesproken over mijn leven en familie worden vernietigd in de machtige naam van Jezus. (vertaald vanuit het Engels)
En toen ben ik gestopt met het eerste deel van het gesprek, want er klopt “iets” niets aan dat “gebed”. Wat niet? Laat ik het proberen uit te leggen op de volgende manier zoals ik dat ook aan haar heb proberen uit te leggen:
Het “bestraffen,” “verklaren,” “verordenen,” en “in het bestaan roepen” legt de nadruk op wat wij als mensen zeggen of doen. Zie alleen al waarmee dat “gebed” begint: Ik.
Verderop zie je ook nog “mijn getuigenis”. Maar wie ben “ik” (als mens) en wat voor kracht heeft “ik” en “mijn getuigenis” eigenlijk als we dat tegen “vloek, negatieve woorden, strikken, valstrikken, spreuken, leugens, beschuldigingen, hekserij of tovenarij” zetten? Als mens zijn we niet zo krachtig dat we moeten denken dat wij de duivel wel even kunnen vertellen op te houden met zijn gedrag. Laat staan dat jouw woorden dat “even” kunnen vernietigen met een gebed of (nog erger) dat jij God even gaat vertellen dat Hij dat voor jou moet gaan doen. Nu.
Het gaat compleet voorbij aan wat de Bijbel ons leert over Gods macht en onze afhankelijkheid van Hem. Het idee dat we dingen zelf kunnen laten gebeuren door ze simpelweg uit te spreken of te bevelen, klinkt misschien aantrekkelijk, christelijk, zoet en goed, maar past niet bij wat de Bijbel zegt over hoe wij met God en Zijn wil om moeten gaan.
Klinkt ingewikkeld? Laten we eens kijken waarom deze aanpak bijbels gezien niet klopt, en wat de bijbel hierover te zeggen heeft.
1. Alleen God heeft de macht om dingen in het bestaan te roepen
Sommigen mensen beweren dat gelovigen dingen “in het bestaan kunnen roepen,” wat lijkt op de taal van de schepping, waar God het universum door Zijn woord in het bestaan riep. De Bijbel maakt echter duidelijk dat deze scheppende kracht uitsluitend bij God ligt.
Romeinen 4:17: “gelijk geschreven staat: ‘Ik heb u tot een vader van vele volken gesteld’ – dit voor het aangezicht van God, die de doden levend maakt en het niet zijnde roept, alsof het was.” (Dit vers spreekt over Gods macht, niet over die van mensen.)
Genesis 1:3: “En God zeide: Er zij licht; en er was licht.” (God alleen spreekt de schepping in het bestaan.)
Oftewel, “ik verklaar dat X of Y gaat gebeuren” is bijbels gezien niet correct en geeft valse hoop.
2. Als we al iets verklaren, moet dat wel in overeenstemming zijn met Gods Zijn wil, niet met de onze
Iets verklaren of verordenen alsof we de macht hebben om het te laten gebeuren zonder ons te onderwerpen aan Gods wil klikt mij eerlijk gezegd nogal verwaand / zeer hooghartig richting God. De Bijbel leert ons dat wij onze verzoeken altijd(!) moeten afstemmen op Gods wil, niet op onze verlangens.
Jakobus 4:13-15: “Welaan dan nu, gij, die zegt: Vandaag of morgen zullen wij naar die en die stad reizen, daar een jaar doorbrengen, handel drijven en winst maken – gij, die niet eens weet, hoe morgen uw leven zijn zal. Want gij zijt een damp, die voor een korte tijd verschijnt en daarna verdwijnt. In plaats daarvan moet gij zeggen: Indien de Here wil, zullen wij leven en dit of dat doen.”
1 Johannes 5:14: “En dit is de vrijmoedigheid, die wij tegenover Hem hebben, dat Hij ons verhoort, telkens als wij iets bidden naar zijn wil.” (De nadruk ligt op Gods wil, niet op onze verklaringen.)
Het gaat niet om ikke, ikke, het gaat om God en Zijn wil. Wat die ook mag zijn. Misschien wil God wel iets heel anders dan jij je nu kunt bedenken? Er komen veel mensen tot God door verdrukking. Stel, jij zegt tegen God dat Hij die verdrukking moet stoppen… maar Zijn plan is juist dwars door die verdrukking mensen tot Hem te brengen… zie je wat er dan fout gaat?
3. Zelfs engelen bestraffen niet in hun eigen autoriteit
In sommige gevallen proberen mensen om geestelijke krachten te “bestraffen,” alsof zij daar direct gezag over hebben. Echter, zelfs de aartsengel Michaël, toen hij de duivel confronteerde, verwees naar Gods gezag door te zeggen: “De Here straffe u.”
Judas 1:9: “Maar toen de aartsengel Michaël met de duivel in strijd lag en met hem redetwistte over het lichaam van Mozes, durfde hij geen oordeel van lastering over hem vellen, maar zeide: De Here straffe u.”
Zacharia 3:2: “En de Here zeide tot de satan: De Here straffe u, satan, de Here, die Jeruzalem verkiest, straffe u.”
Wij zijn maar simpele mensen, absoluut geen engelen, hebben die kracht ook niet. Alleen God heeft die kracht en de engelen weten dat heel goed. Die gaan dus ook het gevecht niet zelf aan, maar laten God dat doen. Want de engelen weten wie de kracht heeft en wie niet: wij niet, zelfs de engelen niet…alleen God heeft die kracht. Iets om over na te denken…
4. Dat soort “verordeningen” en “verklaringen” kunnen heel snel leiden tot hele valse profetieën, met hele grote gevolgen…
Het verordenen of verklaren van dingen over de toekomst zonder expliciete instructie van God is een vorm van valse profetie. De Bijbel waarschuwt ons om niet te spreken namens God zonder dat Hij ons dat duidelijk heeft gezegd.
Deuteronomium 18:20-22 : “Doch de profeet, die overmoedig iets in mijn naam durft te spreken, wat Ik hem niet geboden heb te spreken, of die in de naam van andere goden spreekt, die profeet moet sterven. En indien gij in uw hart mocht zeggen: Hoe onderkennen wij het woord, dat de Here niet gesproken heeft? Wanneer de profeet in de naam des Heren spreekt, en zijn woord komt niet uit of gebeurt niet, dan is dat een woord, dat de Here niet gesproken heeft; de profeet heeft dat in overmoed gesproken; gij zult niet bevreesd voor hem zijn.”
5. Geloof betekent vertrouwen op Gods plan, niet het bevelen daarvan
Geloof, volgens de Bijbel, gaat over het vertrouwen op Gods plan en het onderwerpen aan Zijn wil, in plaats van te proberen de uitkomsten proberen te beheersen door verklaringen of verordeningen. Zelfs de apostel Paulus accepteerde Gods wil, ook al betekende dat dat zijn aandoening niet werd genezen.
2 Korintiërs 12:9: “Maar Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid. Het liefst zal ik dan ook nog meer roemen op mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus over mij kome.”
Hebreeën 11:1: “Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet.” (Geloof houdt in dat we op God vertrouwen, ook als de uitkomst onbekend is.)
Dat “bestraffen,” “verklaren,” “verordenen,” en “in het bestaan roepen” (en er zijn meer varianten die hetzelfde betekenen) legt te veel nadruk op menselijke woorden en autoriteit, terwijl de Bijbel duidelijk is en uitlegt dat deze macht alleen aan God toekomt. Niet aan ons. Hoewel wij worden aangemoedigd om moedig te bidden en te geloven, legt de bijbel consequent de nadruk op onderwerping aan Gods wil en erkent ze God Zijn ultieme gezag. Vertrouwen op Gods soevereiniteit is heel anders dan uitkomsten te bevelen of te verordenen, alsof wij de macht hebben om dingen door onze woorden in het bestaan te roepen.
Dit soort “gebeden” en gedrag legt de nadruk op onze menselijke verlangens en woorden boven Gods wil, en leidt tot praktijken die niet in lijn zijn met wat de Bijbel ons leert. En dat is eng… heel, heel eng… want op deze valse manier gaan we al HEEL snel de lijn over dat wij wel even aan God gaan vertellen wat Hij moet doen… oeps.
Zijn we er dan? Nee.
6: Wat bedoelen we met “In Jezus naam” aan het eind van zo’n gebed en wat zou het moeten bedoelen op basis van wat de Bijbel zegt?
Het gebruik van de uitdrukking “in Jezus’ naam” aan het einde van een gebed is op zichzelf niet verkeerd; het is zelfs bijbels. Jezus moedigde zijn volgelingen aan om in Zijn naam te bidden:
Johannes 14:13-14: “En wat gij ook vraagt in mijn naam, Ik zal het doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt worde. Indien gij Mij iets vraagt in mijn naam, Ik zal het doen.”
Echter, er is iets problematisch wanneer “in Jezus’ naam” wordt gebruikt als een soort magische formule of een garantie dat elk gebed wordt vervuld, zonder rekening te houden met Gods wil of soevereiniteit. Hier zijn een paar redenen waarom dit verkeerd kan zijn:
A: Het gaat om het karakter en de wil van Jezus
“In Jezus’ naam” bidden betekent dat we bidden in overeenstemming met Zijn karakter en Zijn wil, niet alleen maar de woorden uitspreken. Het is een erkenning dat we Zijn autoriteit erkennen, en dat ons gebed altijd onderworpen is aan Zijn plan. (en niet aan de onze…)
1 Johannes 5:14: “En dit is de vrijmoedigheid, die wij tegenover Hem hebben, dat Hij, indien wij iets bidden naar zijn wil, ons verhoort.”
B: Het is geen toverspreuk
Als mensen “in Jezus’ naam” gebruiken alsof het een soort toverspreuk is om dingen voor elkaar te krijgen, missen ze de betekenis ervan. Het draait niet om het afdwingen van uitkomsten, maar om het vertrouwen in Gods leiding.
Jakobus 4:3: “Gij bidt en ontvangt niet, omdat gij verkeerd bidt, met het doel het in uw hartstochten door te brengen.”
Soms ontvangen we niet wat we vragen, omdat onze motieven niet juist zijn.
C: Het vergt nederigheid en afhankelijkheid van God
Bidden “in Jezus’ naam” betekent ook dat we erkennen dat we volledig(!) afhankelijk zijn van Hem. Wanneer het gebruikt wordt om onze eigen wensen te vervullen zonder te zoeken naar Gods wil, gaat het voorbij aan het doel van dat gebed: het zoeken van een relatie met God en het afstemmen van onze verlangens op Zijn wil.
Matteüs 6:10: “Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.”
Oftewel, onze gebeden moeten altijd gericht zijn op het volbrengen van Gods wil.
Ja, maar, de bijbel zegt toch in (bijvoorbeeld) Filippenzen 4:13 dat wij alles kunnen door Hem? Daar is dit alles op gebaseerd en wat de Bijbel zegt is waar…
Nou… nee. Wat de bijbel zegt is waar, maar dan moet je het wel lezen en leren in context en niet uit zijn context rukken…
Het gebruik van de uitspraak “Ik kan alles door Christus” (afgeleid van Filippenzen 4:13) kan in de verkeerde contexten heel erg misbruikt of verkeerd geïnterpreteerd worden, vooral wanneer het wordt gebruikt om valse hoop of ongegronde beloftes te bieden zoals in de gebeden met de “ik bestraf, stop en verklaar”…. Hoe dat werkt?
Context mensen, context: Filippenzen 4:13 zegt: “Ik kan alles door Christus, die mij kracht geeft.” Deze passage gaat over het hebben van de kracht van Christus in alle omstandigheden, of het nu gaat om overvloed of gebrek. Het gebruik van deze uitspraak om te impliceren dat iemand elke fysieke, materiële of emotionele wens kan vervullen, negeert de complete context van dat Bijbelvers en bijbel in zijn geheel, en daarmee ook de boodschap van afhankelijkheid van God in alle situaties.
De “ik vermag alle dingen in Hem die mij kracht geeft” valt in een enge misbruik categorie. Als je de context snapt (klik) is er niets aan de hand, maar als je dat uit zijn context trekt.. gaat het enorm fout (klik)
Als we dat doen, komen er ook de valse verwachtingen: Wanneer mensen deze uitspraak gebruiken om te zeggen dat ze elk verlangen of elke uitdaging kunnen overwinnen zonder rekening te houden met Gods wil of timing, kan dit leiden tot teleurstelling en verwarring. Het kan de indruk wekken dat het geloof in Christus garant staat voor een leven zonder problemen, wat niet in overeenstemming is met de realiteit van het leven in deze wereld en met wat de bijbel heel helder zegt.
Alweer komen we dan weer die focus op jezelf tegen: Als de nadruk ligt op wat iemand kan bereiken / wat iemand wil in plaats van wat God kan doen of God wil hebben we een enorm probleem. Dit kan leiden tot trots of zelfzucht, wat in strijd is met de boodschap van nederigheid en afhankelijkheid van God die ook helder in de bijbel staat.
Verwaarlozing/ negeren / proberen te ontwijken van lijden: De Bijbel leert dat lijden en uitdagingen een onderdeel zijn van het leven, zelfs voor gelovigen (2 Timoteüs 3:12). Het idee dat men alles kan door Christus kan worden misbruikt om te suggereren dat lijden of moeilijkheden niet echt zijn, wat leidt tot een gebrek aan empathie voor degenen die daadwerkelijk door moeilijke tijden gaan. Ook negeren we dan Genesis 3:16-19 waar heel helder staat dat er consequenties zijn voor het eten van “de appel”… En die consequenties ontkomen we niet aan en moeten we ook niet aan willen ontkomen. God heeft ons rechtvaardig die straf opgelegd, wie zijn wij dan om te bepalen dat we dat onrechtvaardig vinden en dat God dit maar moet veranderen?
Misleiding door valse profeten: Valse profeten kunnen zulke uitspraken als de “ik verklaar dat” gebruiken om mensen te manipuleren of om onrealistische verwachtingen te scheppen. Valse leraren kunnen deze woorden gebruiken om de mensen gerust te stellen, terwijl ze in werkelijkheid niet de waarheid van het evangelie verkondigen. (Daar komen we in het laatste gedeelte nog op terug)
De boodschap van “Ik kan alles door Christus” MOET in zijn juiste context worden begrepen en gelezen. We moeten toegeven dat dat ware kracht en hoop door Hem komen, niet als een garantie voor succes of gemak, maar als een belofte van Zijn aanwezigheid en hulp in alle omstandigheden.
En daarmee komen we tot een heel spannend einde… want let op… in heel veel “kerken” hoor je die “I rebuke”, “I declare”, “ik verklaar”, “ik bestraf” taal…. ook vanaf de spreekstoel.. Dus als je dat hoort… wees voorzichtig… want het kan wel eens heel erg christelijk klinken, maar heel on-Bijbels zijn en zelfs vals zijn:
2 Timoteüs 4:3-4: “Want er zal een tijd komen, dat zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar naar hun eigen begeerlijkheden zullen zij zich leraars verzamelen, die hen met zoete woorden zullen vertroosten. En zij zullen de oren van de waarheid afwenden, en zich tot de fabels wenden.
Matteüs 24:4-5: “En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Ziet toe, dat niemand u verleide. Want velen zullen komen onder mijn naam, en zeggen: Ik ben de Christus, en zij zullen velen verleiden.
En we snappen het… bovenstaand kan best wel als een “donderslag bij heldere hemel” komen en je menselijke gedachte kan best zijn: wat een onzin, dat kan ik niet geloven. En om die reden.. willen we jou uitdagen om het nog eens te bestuderen, (of wellicht eens voor een eerste keer te bestuderen) om te voorkomen dat je een valse god volgt.. met alle gevolgen van dien…
