Hoe breng je iemand tot God?
Periodiek krijgen we de volgende vraag;
Hoe leid je iemand tot God?
Spannende vraag! En het antwoord daarop is:
Dat doen wij niet.
Punt. Einde verhaal. De reactie is dan meestal iets in de trant van: “Wat???? Huh??? Hoe, wat, waar??? Hé???”. Hoezo doen jullie dat niet? Ik zie jullie dat wel doen, dus hoe kun je dan zeggen dat je dat niet doet?!
Dan beginnen we met het volgende vers:
Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij
Johannes 14:6
Oftewel, ik kan niemand naar God leiden, want ik ben niet de weg. Christus is de weg en alleen door Christus heen kan iemand tot God komen. Als ik dus iets moet doen, is mensen vertellen wie Christus is, en dat Hij de weg is naar God en Zijn hemel (en meer).
Dat is een eerste grondprincipe wat je HEEL goed moet snappen, want niemand kan bij God komen zonder Christus. Maar dan zijn we er nog niet…
Zelfs Christus kan niemand tot God brengen op Zijn eigen kracht.
En ook dat is de reactie is dan meestal iets in de trant van: “Wat???? Huh??? Hoe, wat, waar??? Hé???”. Hoezo kan Hij dat niet? Ik zie het Hem wel doen in de Bijbel, dus hoe kun je dan zeggen dat je dat Hij dat niet kan?!
En dan geven we deze verklaring:
Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader, die Mij gezonden heeft, hem trekke, en Ik zal hem opwekken ten jongsten dage.
Johannes 6:44
Ofwel, God moet iemand naar Christus trekken (zoals dat vers zo mooi zegt) en pas dan kan iemand bij Christus komen en pas dan kan Christus hem kunnen opwekken.
Zie je de volgorde? God bepaald, niet jij of ik, zelfs niet Christus. God moet iemand zijn ogen en oren opendoen en naar Christus trekken. En als God dat doet, dan zal Christus hem opwekken. Dat is een prachtige belofte!
Nog te ingewikkeld wellicht? Laten we het zo eens proberen uit te leggen:
Als je een kudde schaapjes hebt, hebben de schaapjes dan de herder gekozen of heeft de herder de schaapjes gekozen?
Het antwoord is simpel: De Herder kiest de schaapjes. En als die Herder eenmaal de schaapjes heeft gekozen laat Hij die nooit meer los.
Oftewel, ik (M) kan hoog en laag springen, maar ik kan niemand toevoegen tot die kudde. De Herder bepaalt wie er in de kudde komt, niet ik.
Ik kan dus spreken wat ik wil, liedjes zingen wat ik wil, vertellen wat ik wil, maar onder aan de streep is het De Herder die bepaald en niet ik. Het volgende vers is daar meer dan duidelijk in:
Hij ontfermt Zich dus over wie Hij wil en Hij verhardt wie Hij wil.
Romeinen 9:18
God bepaald over wie Hij zich ontfermt, wie Hij trekt naar Christus toe en weer door Christus naar Hem. Dat is de volgorde. En in die hele zin zit nergens “ik”. “Ik” bestaat niet in die weg die leidt tot God.
Aan de ene kant is dat een moeilijk besef. Wij, als mens, kunnen er NIETS aan doen. We kunnen hoog springen, laag springen, preken wat we willen, luisteren wat wij willen, maar het is God die bepaald. Wij kunnen niet eens bepalen dat wij in Zijn kudde zouden willen komen. Hij bepaalt wie er in Zijn kudde komen.
Aan de andere kant geeft dat ons juist heel veel vrijheid voor ons als christenen. Het “enige” wat wij moeten(!) doen is mensen vertellen dat Christus de weg is tot God, en daarna.. is het klaar. Of iemand luistert of niet, tot die kudde gaat behoren of niet, dat is aan God en niet aan ons. Luistert iemand wel? Prijs God! Zo niet? Prijs God, Hij weet wat het beste is, wie Hij in Zijn kudde wil hebben, en wij vertrouwen Hem op Zijn timing.
Het enige wat wij nog kunnen doen nadat wij iemand hebben verteld wie Christus is, is bidden tot God, dat God barmhartig is, die persoon wil toelaten in Zijn kudde, en de oren, ogen, hart, opent van die persoon. Die keuze was al van God en is nog steeds van God.
Als je snapt dat die keuze is aan God en wat Hij doet, dat jij niet God bent, dan geeft dat heel veel rust. Wat wij moeten(!) doen?
En Hij zei tegen hen: Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen.
Markus 16:15
En daarvoor en daarna? Is het aan God. Heerlijk, wat een rust. Maakt ook ons werk zoveel kalmer. We hoeven dus ook niet met veel “geweld” mensen iets te vertellen. Geen voet tussen de deur, geen folders in iemand zijn hand drukken als die dat niet wil, geen spanning, geen niets. Vandaag MOET het niet gebeuren. Want wij kunnen het niet eens. Dat geeft zoveel ruimte in gesprekken! Dan zit je veel rustiger je verhaal te doen. Heerlijk! Wij vertellen wie Christus is en daarmee klaar.
Nu we toch bezig zijn met dit thema, weet je ook wat het antwoord is op de vraag (die we ook zo vaak krijgen):
Hoe ben jij tot God gekomen?
En dan zitten ze te wachten op een geweldig verhaal met wonderen erin hoe dat allemaal al is gegaan. Maar helaas… dat verhaal komt er niet. Want het antwoord op die vraag is dus ook heel simpel:
Niet. Ik heb niets gedaan. God heeft alles gedaan.
En ook dat antwoord is dan natuurlijk iets gecompliceerder, maar ligt in het verlengde van de vorige uitleg:
God wilde mij in Zijn kudde. Geen idee waaraan ik dat heb verdiend, maar dat was Zijn genadige keuze. Hij heeft mij naar Christus getrokken en omdat ik geloof wat christus voor mij gedaan heeft, kon ik tot God komen. Het enige wat ik gedaan heb, is geluisterd naar God Zijn stem en zelfs dat was niet mijn eigen keuze / verdienste / werk, maar God zijn keuze.
Pas als jij je dat beseft, geeft je dan heel veel nederigheid. Jij kunt niets. Zelfs niet tot bekering komen zonder dat God dat bepaald heeft dat Hij dat wil. Het geeft ook heel veel verbazing, respect, verwondering, (en meer) hoe genadig God is als hij jou heeft uitgekozen voor Zijn kudde. Je had het niet verdient… maar toch wilde Hij dat en deed Hij dat dus ook. Wow. Dat is pas genade.
