+1 ? Of….
Gisteren ontmoete ik X. Het ging niet goed met de partner van X (terminaal ziek) en X had besloten terug te keren naar religie. (Zijn eigen woorden)
Daarna hebben we het gehad over Johannes 3:16, Genesis 3:16-19 (en nog meer, veel meer) en de prijs voor onze “appel” die is beloofd door God en God houdt ook die belofte. God is niet alleen liefde, maar ook rechtvaardig. Maar die prijs is tijdelijk en we weten wat er wacht in de eeuwigheid…. een leven zonder pijn, zonder verdriet. En dat geeft een ander perspectief op vandaag.
En na wat praten heen en weer gaf hij aan om zijn leven te geven aan Christus, want dat nieuwe perspectief was hij helemaal klaar voor. We hebben samen, in gebed, X, zijn vrouw en zijn gezin voor God gebracht en X heeft aangegeven in dat gebed dat hij geloofd dat Christus voor hem en zijn zonden gestorven is, en hij klaar was voor een andere kijk op het lijden van vandaag. Goed nieuws! Of….
Ik weet het niet…. ergens bleef ik een kriebel houden… gelooft hij echt dat Christus voor zijn zonden gestorven is, gelooft hij echt dat hij een zondig mens is en Christus nodig heeft als enige weg naar een mooie eeuwigheid? Of wil hij graag geloven dat Christus een soort van magische kreet is waar je een beter gevoel van krijgt?
Soms heb je dan, een kriebel, een “ik weet het niet”, een “innerlijke stem”. Wat doe je dan?
Negeer je die en steek je de vlag uit? Ja! +1 !
Of doe je toch wat anders?
In dit geval is het een belangrijke vraag met eeuwigheidswaarde. Ik heb X dus gekoppeld aan een goede plaatselijke kerk om samen met hun en God de volgende stappen te zetten. Zoals Hebreeën 5:13-14 dat zo mooi zegt:
Mensen die nog van ‘geestelijke melk’ leven, zien het verschil niet tussen goed en verkeerd onderwijs. Ze zijn baby’s in het geloof. Maar mensen die het geloof toepassen, kunnen ‘vast voedsel’ (= moeilijker onderwijs) krijgen. Door het geloof toe te passen in hun leven hebben ze het verschil geleerd tussen goed en kwaad.
Hebreeën 5:13-14
Ergens is er iets geplant van babymelk, maar de volgende stap naar “vast voedsel” moet(!) genomen worden, want alleen op babymelk overleef je het niet in deze wereld… en nu is het aan God om van babymelk tot vast voedsel te komen.
En daarmee laat ik het los. Zaadje geplant, door naar de volgende…
Fijn dit te lezen mensen. En een wijze en evenwichtige reactie. Ons gebed paart zich aan dat van jullie.