Heilige huisjes

Het spreekwoord “heilige huisjes” gaat over overtuigingen of tradities die onaantastbaar lijken. Dingen waar niemand vragen over stelt, omdat ze zo vaststaan dat het bijna heilig voelt.

In ons werk als zendelingen krijgen we ontzettend veel vragen die dat soort huisjes laten beven op onze grondvesten.

Soms zijn er mensen die vooral willen provoceren, maar het overgrote deel van de vragen komt uit een oprecht verlangen om te weten wat God zegt.

Heel vaak verrassen die vragen ons ook. Want soms denk je zelf wel een antwoord te hebben, maar zodra iemand je écht om duidelijkheid vraagt, merk je dat je beter opnieuw in de Bijbel moet duiken. Dan stellen we het gesprek uit en zoeken we samen met de Bijbel in de hand naar een betrouwbaar antwoord.

En dan gebeurt er iets vaak iets bijzonders bij de vraagsteller:

  • Soms blijkt dat iemand dacht dat iets verboden was, terwijl God er helemaal geen probleem mee heeft.
  • Soms bevestigt de Bijbel de twijfel die er al was.
  • En soms ontdekken mensen dat iets waarvan zij dachten dat het prima was, helemaal niet goed blijkt te zijn in Gods ogen.

Op zulke momenten valt er een heilig huisje. Een overtuiging die onaantastbaar leek, blijkt ineens niet te kloppen. Dat kan schuren, vreemd voelen, of zelfs pijnlijk zijn. Want wat je van jongs af aan geleerd hebt in je cultuur, of wat je altijd hebt aangenomen, blijkt niet de waarheid te zijn.

Maar juist daar ligt de ruimte voor Gods waarheid. Het vraagt van de mensen die wij spreken openheid, maar net zo goed van onszelf. Steeds weer leren we dat God niet de strenge boeman is die sommigen denken, maar een Vader die ons wil beschermen. Als Hij iets verbiedt, heeft Hij daar een reden voor: niet om ons te beperken, maar om ons vrij te maken.

En telkens wanneer zo’n heilig huisje omvalt, ademen mensen heel vaak, opvallend vaak, opgelucht uit. Want waar beklemming zat, komt nu ruimte. Waar angst zat, verschijnt vertrouwen. En waar God de boeman leek te staan, zien ze nu ineens een liefdevolle God.

Johannes 8:32 “En u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.”

Welke heilige huisjes draag jij misschien met je mee? Durf je ze naast Gods waarheid te leggen? En als Zijn antwoord anders blijkt te zijn dan je altijd dacht… kies je er dan voor om vast te houden aan je overtuiging, of stel je je open voor de waarheid die werkelijk vrijmaakt?