Zucht of kansen?

Om met de deur in huis te vallen… het gaat niet goed in de wereld… maar daar waren jullie n.a.w. ook al achter… In Oekraïne is het oorlog… en daar hebben we aan deze kant met ons werk ook last van. Behoorlijk zelfs… om een beeld te geven, beginnen we met wat algemene cijfertjes en daarna gaan we door naar hoe dat ons persoonlijk raakt.

  • Vandaag (04-03-2022) waren er inmiddels 650,000 vluchtelingen aangekomen vanuit Oekraïne in Polen… per dag komen er (geschat) tussen de 50.000 en de 100.000 bij…
  • Oekraïne was de thuisbasis van meer dan 76.000 buitenlandse studenten. Ook die zijn inmiddels (bijna) allemaal op de vlucht..
  • Wat dat betekent in Polen? Een vluchtelingenkamp zoals in Nederland kennen ze in Polen niet. De Polen hebben het zelf economisch al lastig zat en dit kunnen ze niet betalen en / of faciliteren zoals we dat gewend zijn in Nederland. Nog even afgezien dat je met zulke aantallen een enorm probleem hebt.
  • Dat betekent dat veel hulp particulier is en vanaf stichtingen moet komen zoals Bread of Life.

Wat betekent dat voor ons? Laten we beginnen me de negatieve zaken:

  • We worden inmiddels overstroomd met zendelingen die zouden komen, maar nu bang zijn om te komen. (wees gerust, Polen is een veilig land, maar we kunnen ons het gevoel van onrust wel prima voorstellen.)
  • We worden inmiddels overstroomd met zendelingen die zouden komen, maar we kunnen niet aangeven of ze kunnen komen in de gegeven omstandigheden. Afgezien van de huisvesting (het pand van Bread of Life wordt op dit moment ingericht om vluchtelingen op te vangen) is het doel van hun komst vaak: rust. En het is maar de vraag of die rust er wel is voor die doelgroep… die gesprekken zijn zwaar… heel zwaar… We voelen het echt als het laten vallen van mensen die we juist willen helpen. Ze waren de rust zo hard nodig…
  • Ook zien we dat ontwikkelings- en zendingswerkers Rusland en Oekraïne verlaten. Drama’s, want ze weten niet of en hoe ze ooit weer terug kunnen en willen eigenlijk helemaal niet weg.. maar ja… je veiligheid is belangrijk.. en dus vertrekken er nu al heel veel. We zijn in contact met een aantal van hun en kunnen ze een luistert oor bieden.. maar praktisch een plek om veilig te zijn… we hebben het niet. Drama’s.
  • De bedoeling was dat we twee maanden het blauwe huis, in alle rust zouden gaan inrichten. Dat zal dus niet gaan lukken. Het pand wordt (terecht) nu ingezet voor noodopvang, maar daarmee zijn we wel een rustplek voor onszelf kwijt.
  • In die twee maanden zouden we gaan kijken naar een huurhuis in Poznan. Gaf ons 2 maanden tijd om te zoeken en ook 2 maanden wat financiële rust. Heen en weer rijden tussen het Blauwe huis en Poznan kost tijd en geld en daar zouden we op die manier kosten op kunnen besparen. Helaas, dat gaat dus n.a.w. ook niet door en de huurmarkt in Poznan gaat op dit moment door het dak heen… dus afgezien dat de prijzen stijgen, is er ook nog de vraag of en wat er überhaupt beschikbaar is.

Gaat er dan niets goed? Dat is ook niet waar.

  • Het project Psychosociale coaching en counseling voor expats en vluchtelingen is meer dan ooit nodig en dat gaat een enorme vlucht nemen in deze tijd. Dat programma schuift nu omhoog qua prioriteit, dat het nodig is… blijkt wel weer.
  • Via Bread of Life hebben we in ieder geval een privéruimte om in te slapen, Ideaal zal het niet zijn, veel rust zal er niet zijn, maar er zit een dak op, we hebben een toilet en een douche en we hebben al eens ergere tijden gehad waar we zelfs dat niet hadden..
  • De nood in Polen is nu juist heel hoog… en op dat moment komen wij het land binnen. De timing had niet beter kunnen zijn.
  • God zorgt voor ons. We kunnen nog net de rekeningen betalen die binnen komen en de rest zal ook wel weer goed komen.
  • We hebben onze ANBI status binnen! Was nogal een klus, maar dat is gelukt. Giften aan onze stichting zijn nu dus binnen de grenzen van de wet aftrekbaar bij de inkomstenbelastingaangifte. Klik hier voor meer informatie.
  • Aankomende zondag hebben we onze uitzendingsdienst bij de Baptisten gemeente Amersfoort. In deze tijden is het heerlijk om ons gedragen te voelen door onze kerkelijke gemeente en door al onze vrienden en kennissen. Juist in deze tijden. Wat een zegen.

Worden we er blij van? Nou…. ja en nee… het geeft allemaal een enorme bak stress, nog 14 dagen en de verhuiswagen staat op de stoep… en er is geen weg meer terug. Maar we gaan met God, Hij roept en wij luisteren. Worstelend, maar met vertrouwen in Zijn plan. De nood is enorm hoog en we zijn blij iets te kunnen helpen waar dat we het kunnen.

2 reacties

  1. Ludy schreef:

    Onder de indruk van jullie getuigenissen en moed om door te gaan..

  2. Nicolette schreef:

    Het was al een moedige stap, maar door deze situatie en nog grotere hobbels nog moediger! Fijn dat we jullie vanochtend mochten uit zegenen. Was een mooie dienst. Zo lief hoe jullie elkaar vasthielden. 🤗 Veel sterkte, zegen en wijsheid. Hij gaat met jullie mee! 😊 Ik ga jullie volgen. Groetjes, Nicolette

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.