We rijden weer. Maar hoe! Dat is het mooiste.

Ineens waren we het motorvermogen kwijt, enge lampjes op het dasboard gingen aan, er begon een ding te piepen, en dan sta je….bus vol met spullen en dan?

Na een korte nacht (voordat de ANWB er was, was het ergens rond middernacht geloof ik..yep, dat dus) vanmorgen vroeg naar Garage Bovenkamp in het prachtige Vledder, waar hun goede ervaringen mee hadden.

En die goede ervaringen… die waren er zeker!

Ken je dat, dat je soms mensen tegenkomt die alles op alle zetten om je te helpen? Nou, dat is een understatement wat we vandaag hebben gezien.

I.v.m. de vakantieperiode heeft ieder autobedrijf het al megadruk, dus “even” tussendoor is dan een spannende vraag. Maar ja, als de bus niet rijdt, rijden wij ook niet, de hulpgoederen ook niet en kunnen we de rest van de spullen die naar het oosten moeten ook niet ophalen. (nog even afgezien wat je moet doen qua slapen, schema’s etc etc, alles gaan dan van de kaart…zucht..)

Maar dan deze keer…. met passen en meten was er plek, een goede(!) monteur met ervaring en creativiteit, en een tijdelijke oplossing waardoor we weer kunnen rijden zonder te veel risico’s. En dat had alles te maken met… menselijkheid. Kijken wat er kan, kijken waarom het kan, een stap harder zetten en zo maken we samen de wereld een stukje mooier. En weet je wat? Dat de bus weer rijdt, is geweldig, maar dat er nog meer mensen zijn die, ondanks alle drukte, samen hebben gewerkt tot een goede oplossing om andere mensen te helpen… dat is het mooiste. Oh ja, en de rekening? 0,0 Euro… voor het goede doel.. wow.

Nu eerst even een paar uurtjes slapen en dan plannen maken hoe nu verder, want het schema heeft wel een deukje opgelopen en we moeten nog iets aan onderdelen regelen die klaar moeten liggen in Polen als we aankomen. Maar goed, details, details, we rijden weer, de spullen rijden weer, het was een dag om nooit meer te vergeten.