Waarom strand een schip? - Stichting Emmy

Een paar keer per week heb ik mensen aan de lijn waarbij “hun schip” is gestrand. Ze zitten aan de grond en komen niet meer los. Gelukkig vragen ze om hulp (en dat kan een enorme stap zijn) en dan zijn er een aantal dingen die moeten worden gedaan:

Het schip moet weer losgetrokken worden en weer gaan varen.
De oorzaak van de stranding moet worden verholpen
De oorzaak van die oorzaak moet worden verholpen, anders strandt het schip met een jaartje weer.

Eén van mijn vage hobby’s is om video’s te kijken van schipbreuk en vliegtuigongelukken. Ik ben niet geïnteresseerd dat er een vliegtuig is verongelukt, maar waarom dat is gebeurd. Want, let op: het begint meestal met zoiets als:

Vliegtuig gecrasht want het was één motor van de twee verloren.

En dan komt er iets bijzonders…. en meestal gaat het ongeveer als volgt:

Het vliegtuig is een motor verloren, want het onderhoud was niet goed uitgevoerd.
Het onderhoud was niet goed uitgevoerd omdat de instructies voor het onderhoud niet duidelijk waren.
De instructies voor het onderhoud waren niet goed, omdat er geen goede instructeurs waren.
Er waren geen goede instructeurs omdat het management er geen geld voor had.
Het management had er geen geld voor omdat de economie heel, heel slecht ging en ze daarom deze keuze hebben gemaakt.
Het management had op allemaal dingen kunnen bezuinigen, maar nooit hierop!
Enz. enz. enz.

Als er één schakel in die hele lijn wel goed was geweest, had het ongeluk voorkomen kunnen worden.

En zijn we er dan? Nee. Het wordt nog een slagje complexer…

Als de piloot anders had gehandeld, had het toestel ook wel met één motor veilig kunnen landen.
De piloot had te weinig uren gezien de complexiteit en had meer training moeten hebben voordat die toegelaten werd op dat toestel.
In gesprekken met zijn collega’s kwam naar voren dat de piloot zelf er ook geen lekker gevoel bij had dat die nu al zelfstandig moest gaan vliegen.
De instructeur had er ook niet echt een lekker gevoel bij, maar heeft hem toch laten slagen.
Enz. enz. enz.

Ook hier: als er één schakel in die hele lijn wel goed was geweest, had het ongeluk voorkomen kunnen worden.

En zijn we er dan? Nee. Het wordt nog een slagje complexer…

Als de luchtverkeersleiding anders had gereageerd op de “mayday, mayday” oproep, was er nog tijd genoeg geweest om te landen.
Het weer op dat tijdstip was erg slecht en daardoor had de verkeersleiding het te druk.
De luchtverkeersleiding heeft daardoor de situatie niet snel genoeg en goed genoeg kunnen inschatten omdat…
Enz. enz. enz.

Je snapt het idee wel denk ik nu.

En nu naar onze praktijk…. wat zien we vaak dat er snel de schuld aan de piloot wordt gegeven en niet verder wordt gekeken naar alle andere factoren. Foei piloot, jij was er verantwoordelijk voor en nu is je schip gestrand. Ook zien we dat de piloot zelf snel geneigd is om alleen naar zichzelf te kijken en daarmee zichzelf de schuld 110% in de schoenen schuift. Maar is dat eerlijk?

Ja, als de piloot één schakeltje had weggehaald, dan was het schip gered. Maar….

Waar was de instructeur?
De onderhoudsman?
De directie?
Het toestel zelf?
Het weer?
Wat was de historie van het toestel?
Wat was de historie van de piloot?

Allemaal lijntjes met hun eigen factoren. En als er in één lijntje, één factor niet was geweest.. was het schip niet op de wal gelopen.

Laten we eens wat eerlijker kijken naar onszelf en kijken naar de meerdere lijnen en factoren waarom iets fout is gegaan. Wees niet zo snel met jezelf de schuld te geven van alles en alles op jezelf te betrekken.
Laten we eens eerlijker kijken naar een ander en kijken naar de meerdere lijnen en factoren waarom iets fout is gegaan. Wees niet zo snel om de piloot de schuld te geven van alles en alles op hem te betrekken.

Het leven is enorm complex. Zoveel lijntjes, zoveel factoren. Alleen als we heel eerlijk zijn dat het zo is, dan kunnen we gaan zoeken hoe we daarmee om moeten gaan. Als we het “te simpel” benaderen blijven er schepen aan de grond lopen… Oeps…

Als we dan nu eens zouden doen, er iets dieper in duiken, iets meer kijken naar alle lijntjes, alle factoren, dan zouden er veel meer mensen kunnen worden gered, zouden we ze sneller weer in de vaart kunnen krijgen, zou er meer hoop zijn en ook meer ruimte voor vergeving. Niet alleen naar anderen toe, maar wellicht ook naar jezelf toe?

Samen verder kijken en zoeken naar alle lijntjes en alle factoren, en dan samen kijken hoe we dit samen op kunnen lossen. Voor ons dagelijks werk. Doe je mee? Want alleen dan kunnen we samen, met God Zijn hulp, De kapitein en stuurman, voorkomen dat mensen echt vastlopen… met alle dramatische gevolgen vandien….

En voor je geloofsleven? Daarvoor geldt hetzelfde… Dus jij dacht dat jij wel even de kapitein en stuurman tegelijk kon zijn in plaats van God? Wie stond er aan het roer? Jij of Hij? Alleen als je Hem, altijd, 110% vertrouwd als kapitein en ook naar Hem luistert, dan strand je schip niet.

En behoud het geloof en een goed geweten. Sommigen hebben dit verworpen en hebben in het geloof schipbreuk geleden.

1 Timotheüs 1:19

Kijk verder dan de neus van je schip. Vertrouw op de kapitein en geef niet zomaar iemand de schuld zonder eerst heel goed te kijken naar alle lijntjes en factoren incl. al je de factoren die in je eigen leven zijn gebeurd. En niet alle lijntjes en factoren kon jij wat aan doen. Soms kon jij niets(!) doen aan de oorzaak…. maar is het nu wel tijd om te gaan werken aan het gevolg. En waar jij denkt stuurloos, hopeloos, te zijn, is er De Kapitein die je graag verder wil helpen. Vandaag.

Toen hij (Jezus) wakker geworden was, sprak Hij de wind bestraffend toe en zei tegen het meer: ‘Zwijg! Wees stil! ‘ De wind ging liggen en het meer kwam helemaal tot rust.

Markus 4:39

Doen. Want anders…loopt er weer een schip op de rotsen.. Met alle ellende van dien…