Vriendschaps evangelisatie, werkt dat?

Wie een poosje in het christelijke wereldje rondloopt kent de term “vriendschaps evangelisatie” wel.

Vriendschapsevangelisatie is een manier van evangeliseren waarbij je een oprechte vriendschap opbouwt met iemand, met als doel om vanuit die relatie het evangelie van Jezus Christus te delen. Het draait erom dat je jouw geloof niet opdringt, maar door liefde, interesse en zorg voor de ander laat zien, wat het betekent om een volgeling van Jezus te zijn. In plaats van directe evangelisatie, richt deze methode zich op het bouwen van vertrouwen en het delen van het geloof door middel van woorden én daden in het dagelijks leven. Het gaat om authentieke relaties waarin de ander zich gehoord, geliefd en gerespecteerd voelt. Hierdoor ontstaat vaak een openheid om over diepere onderwerpen zoals geloof te praten. Dit type evangelisatie vraagt om geduld, consistentie en een bereidheid om zonder voorwaarden van de ander te houden, ongeacht of diegene besluit om wel of niet in Jezus te geloven.

Tot zover wat het zou moeten zijn, maar het helaas niet altijd is… Wat bedoelen we daar mee? De uitleg wordt dan anders en wordt zoiets als dit:

Ik heb al vrienden die ik al jaren ken, en als het moment daar is, en zij daarom vragen, leg ik graag uit waarom in een christen ben.

Ja, dat lijkt op de definitie zoals die eerder is geschreven, maar is het niet. Zie je het verschil? Er moet, bewust “een oprechte vriendschap opgebouwd worden met iemand, met als doel om vanuit die relatie het evangelie van Jezus Christus te delen”. Het doel komt als eerste (evangelie delen) en om dat doel te bereiken worden vriendschappen opgebouwd.

Het is dus niet zo dat er al vriendschappen zijn en als het uitkomt vertellen we iets. Dat lijkt hetzelfde, maar is het absoluut niet. Vriendschapsevangelisatie zou proactief moeten zijn, een vooropgezet plan, een helder doel, maar (te) vaak is het helaas reactief. “Als de kans daar is, en de ander vraagt, dan doe ik iets.” En dat is nu net wat het niet zou moeten zijn. Waarom niet?

Op een dag zal Jezus Christus terugkomen. Hij is de Koning en Hij zal dan oordelen over levenden en doden. Namens God en Jezus Christus zeg ik je daarom dringend: Vertel de mensen het woord. Dring bij ze aan, of het jou nu goed uitkomt of niet. Leg de mensen uit wat ze verkeerd doen. Voed hen met veel geduld op in het geloof. (2 Timotheüs 4:1-2)

Zie je het verschil tussen proactief en reactief? De Bijbel zegt heel duidelijk dat we proactief moeten zijn:

Dring bij ze aan, of het jou nu goed uitkomt of niet. Leg de mensen uit wat ze verkeerd doen. Voed hen met veel geduld op in het geloof.

En ja, als er een reactieve kans is, moeten we die zeker ook aangrijpen:

Maar heiligt de Here Christus in uw harten en weest altijd bereid tot verantwoording aan ieder, die u rekenschap vraagt van de hoop, die in u is, doch met zachtmoedigheid en ontzag. (1 Petrus 3:15)

Maar met alleen reactief (1 Petrus 3:15) zijn doen we niet wat de bijbel ons zegt….. we moeten ook proactief bezig zijn (2 Timotheüs 4:1-2) want op een dag zal Jezus Christus terugkomen. Hij is de Koning en Hij zal dan oordelen over levenden en doden.

Vriendschapsevangelisatie is een prima manier als we die op de Bijbelse manier toepassen (1 Petrus 3:15 + 2 Timotheüs 4:1-2), maar als we de “we zien wel wat er komt” manier doen… doen we niet wat de bijbel ons helder verteld, is het ook niet effectief en is het dus ook niet de vriendschapsevangelisatie die het zou moeten zijn en werkt het dus ook niet. En dat is eigenlijk best wel jammer, want het kan (en moet: Timotheüs 4:1-2) echt anders, met veel meer resultaat voor God Zijn glorie.

En dan nu de vraag voor jou vandaag: wat doe jij? Vandaag?

~ Dringend: geen uitstel verdragend: een dringend verzoek (Van Dale woordenboek)