Vakantie van volwassenheid

Hoe vaak neem jij een vakantie van volwassenheid? Gun je het jezelf om te spelen? Laat je het resultaat los en geniet je van het proces?

Vandaag in de therapiegroepen nemen we een vakantie van volwassenheid en gaan we spelen – letterlijk met de vingers in de verf!

Iedereen begint voorzichtig. Eerst aftasten wat de verf doet, met 1 vinger schilderen. Die ene vinger worden al snel meer. En vijf minuten later zit tenminste één hand volledig in de verf. Er wordt gelachen, genoten, uitgeprobeerd en geplaagd.

De buitenwereld en alle problemen zijn even weg.
Alleen ‘zijn’ blijft over. Zijn in het moment. Genieten van wat er nu is.

Ze kijken elkaar aan – dit heb ik nog nooit gedaan!
Dit hoefde ik vroeger niet te proberen!
Ik heb kinderen het wel eens zien doen, maar nu weet ik waarom ze het zo leuk vinden om te doen!

Blij en lachend verlaten ze de therapie. En met nieuwe energie en een nieuwe ervaring gaan ze een nieuwe week in.

We denken wel eens dat therapie alleen gaat over het oplossen van problemen. Maar er is een hele andere kant die net zo belangrijk is. Wanneer je problemen niet zomaar kan oplossen of het lang duurt om innerlijke processen te veranderen, is het belangrijk om te kunnen doseren. Met moeilijke onderwerpen kan je niet voortdurend bezig zijn, dat houdt je niet vol. Daarom is het goed die momenten af te wisselen met ontspanning en plezier. En dat is wat doseren betekent.

Hoe ziet jouw vakantie van volwassenheid er uit?