Tatoeages en het eren van God boven alles
Wij hebben zelf een tattoo die we als trouwring hebben laten zetten. Daarover krijgen we soms vragen:
“Mag dat wel? De Bijbel zegt toch dat je geen tatoeages mag hebben?”
Het antwoord is: dat klopt…. niet….. helemaal.
Laten we eerst eens kijken naar dat Bijbelvers waarop dat gebaseerd wordt:
Leviticus 19:28 “Gij zult geen snede in uw vlees maken om een ziel; noch enig geschreven teken op u maken; Ik ben de HEERE.”
Op het eerste gezicht lijkt dit een verbod op tatoeages.
Maar als we het in de context van het hoofdstuk lezen, wordt duidelijk waar het werkelijk om gaat. Want vers 28 lezen zonder vers 27 te lezen mag niet, want dan trekken we iets uit elkaar wat echt bij elkaar hoort. Want wat staat er vers 27?
Leviticus 19:27 “Gij zult niet rondom uw hoofd snijden om een dode, noch uw baard beschadigen.”
Kijk, nu wordt het ineens VEEL meer duidelijk! Het gaat hier dus om rituelen die mensen toen deden om de doden te eren, boven God. Wow! Ze maakten sneden in hun lichaam of lieten tatoeages zetten om verbondenheid te tonen met overledenen of om hun steun af te dwingen. Daarmee plaatsten ze de doden boven God. En dat mag niet. Punt.
En als je dat hele hoofdstuk leest, dan zie je dat dat het werkelijke thema is. We eren we, met alles(!) wat we doen?
Het verbod in Leviticus 19:28 gaat dus niet over tatoeages op zich, maar over het eren van iemand anders dan God zoals in vers 27 (en daarvoor) staat uitgelegd.
Dit principe vinden we ook elders in de Bijbel terug:
Exodus 20:3: “Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.”
Mattheüs 6:24: “Niemand kan twee heren dienen; want hij zal de één haten en de ander liefhebben, of hij zal aan de één gehecht zijn en de ander verachten. Gij kunt niet God dienen én de mammon.”
Het gaat dus om eer en toewijding, niet om het hebben van een tatoeage an sich, maar waarom je die zet. Wie eer je met wat?
En dan… moeten we dus ook eerlijk verder kijken dan een tatoeage… :
- Wie of wat eren we met onze kleding, onze auto, onze vrije tijd?
- Wordt God werkelijk geëerd in alles wat we doen, of plaatsen we soms iets of iemand anders boven Hem?
- Een t-shirt met een bepaalde muziekgroep, een hobby, of zelfs een tatoeage kan een teken worden van waar ons hart werkelijk ligt.
Onze trouwring-tattoo
Onze trouwring-tattoo symboliseert het kruis van Christus, waardoor wij (M en E) met elkaar verbonden zijn, aan de voet van het kruis.
Het herinnert ons eraan dat we door Hem verbonden zijn en onder Zijn leiding samen verder gaan.
Met deze tattoo eren we God, niet onszelf of ons huwelijk. Helder.
Reflectie
Wij kunnen niet altijd zien waarom iemand een tatoeage, een auto, een kledingstuk of een bepaalde keuze maakt. Alleen God kent onze diepste intenties en zal ons daarop beoordelen. Zoals 1 Samuël 16:7 zegt:
1 Samuël 16:7 “De mens ziet het aan wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.”
Daarom hebben onze keuzes altijd consequenties. Het maakt uit waarom we iets doen en wat we ermee uitdrukken. Het zomaar doen, zonder erover na te denken, is geen optie. Elke keuze – hoe klein ook – vraagt om reflectie en een hart dat God centraal stelt.
Leviticus 19:28 herinnert ons dus aan een diepere vraag: wie of wat eert jouw hart werkelijk?
Vraag voor de lezer: Kijk eens naar jezelf: in jouw dagelijkse keuzes, bezittingen en daden — eer jij God boven alles, of sneuvelt er soms iets anders voor?
PS.
Misschien heb je al foute tatoeages of andere foute dingen gedaan voordat je tot geloof kwam. Vallen die ook onder deze discussie? Strikt genomen: ja, het was zonde — maar je deed het in onwetendheid, zonder Christus te kennen. De Bijbel zegt in Handelingen 17:30:
Handelingen 17:30: “God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden der onwetendheid, heden aan de mensen, dat zij allen overal zich moeten bekeren.”
Toen je tot geloof kwam en vergeving vroeg, heeft God dat ook vergeven. 1 Johannes 1:9 zegt:
1 Johannes 1:9 “Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”
Ook als je als christen een zonde hebt gedaan zonder te weten dat het zonde was, geldt: zodra je het wél inziet, moet je God om vergeving vragen. Christen-zijn betekent niet dat fouten uit onwetendheid automatisch worden genegeerd. Zoals Spreuken 28:13 zegt:
Spreuken 28:13 “Wie zijn overtredingen bedekt, zal geen voorspoed hebben; maar wie ze belijdt en nalaat, die vindt ontferming.”
Het wordt pas echt ernstig bij bewust zondigen. Als je nu weet wat God zegt en er toch tegenin gaat, kun je je niet meer verschuilen achter onwetendheid. Jakobus 4:17 zegt:
Jakobus 4:17 “Wie dan weet goed te doen en het niet doet, voor hem is het zonde.”
En Hebreeën 10:26 waarschuwt:
Hebreeën 10:26 “Want als wij willens en wetens zondigen, nadat wij de kennis der waarheid ontvangen hebben, blijft er geen offer voor de zonden meer over.”
Nu je meer geleerd hebt van God en weet wat Zijn wil is, geldt: bewust tegen Zijn wil ingaan is rebellie. Elke keuze — groot of klein — vraagt om bewustzijn en gehoorzaamheid. Niet uit angst, maar uit liefde voor Hem die ons vrijgekocht heeft.
Of het nu een foute tatoeage was die eer gaf aan iemand anders boven God, een kledingstuk dat eer gaf aan jezelf boven God, of iets anders in je leven: het principe blijft gelijk. Alleen God komt alle eer toe.