Zonder tanden…..

Ze is er voor de eerste keer. Een vrouw op leeftijd, halve familie nog in Oekraïne, de andere helft in Polen. Ze logeert ergens in een opvanglocatie waar ze een kamer deelt met drie anderen. Twee daarvan roteren dagelijks/ wekelijks. De derde snurkt vreselijk. Ze vertelt dat ze al dagen niet heeft geslapen…

Ze heeft nog maar de helft van haar gebit, overal missen tanden en kiezen. Ze was bezig met een traject bij de tandarts. Alle slechte tanden en kiezen waren getrokken. Het was genezen en ze was nu klaar voor het maken van een gipsafdruk om de protheses te kunnen laten maken. Maar ja, toen begon de oorlog en de tandarts vertrok… Nu loopt ze dus rond met een half gebit…

We beginnen de therapie altijd met stil staan. Dit doen we vaak met associatiekaarten: hoe zit je er bij? Nieuwe personen kiezen bijna altijd de kaart met de grote gele zonnebloem en een blauwe lucht en ze vertellen daarbij hoe goed het met ze gaat. En daarbij zijn ze bijna niet te stoppen, alsof het de eerste keer is dat ze hun hart kunnen luchten.

Zo ook deze dame. Ze heeft nog maar de helft van haar gebit en geen geld om dit in Polen te laten doen, heeft al nachten niet geslapen, heeft inmiddels nierstenen, ze maakt zich zorgen over haar familie in Oekraïne en worstelt met alle geroddel en negatieve gepraat in de opvanglocatie waar ze nu logeert. Ze houdt zich krampachtig vast aan de blijde gele zonnebloem: “dat het iedereen maar goed mag gaan, gezond mag blijven, dat de oorlog maar snel mag ophouden. Ik wens iedereen al het goede en mooie!”

Ik hoop dat ze volgende week weer komt – zodat de therapiegroep een plek voor haar kan worden waar ze tot zichzelf mag terugkeren en rust kan vinden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *