Een zorgelijk verschil….

Om ons te oriënteren op wat zendelingen / voorgangers nu tegenkomen en wat ervoor zorgt dat ze toch echt toe zijn aan een retraite, hebben we een korte vragenlijst verzonden naar zendelingen, voormalig zendelingen en deskundigen die met zendelingen of werken / de zendelingen begeleiden.

We hebben zendelingen en voormalig zendelingen gevraagd wat omstandigheden waren bij de momenten dat ze echt behoefte hadden aan vakantie, aan het nemen van afstand. Deze vraag hebben we ook aan deskundigen gesteld, welke redenen/ omstandigheden zij zagen die de zendelingen tot het uiterste toe brachten. Wat opvallend is dat alle drie groepen behoorlijk(!) uit elkaar liggen in hun antwoorden.

Van de zendelingen geeft 90% aan dat conflicten binnen het team en/of leiderschap voor hen de grootste bron van frustratie is. Daarnaast worden onrealistische verwachtingen (20%), niet weten hoe een ander te helpen (10%) en het verlies van overzicht (10%) genoemd.

Deskundigen die met zendelingen werken / ze begeleiden, hebben aangegeven dat ze vooral zien dat onrealistische verwachtingen (100%) een reden is die zendelingen tot het uiterste drijft. Daarnaast noemen ze cultuurverschillen (55%), financiële onzekerheid (10%) en conflicten binnen het team of met leiderschap (10%).

Voormalig zendelingen geven juist heel andere redenen aan dan zendelingen en deskundigen. Daar komt veiligheid (90%) als grootste reden naar voren. Daarnaast worden huisvesting (20%) en gebrek aan vrije tijd/ vakantie (20%) genoemd.

Opvallend om te zien hoe deze drie groepen zo uit elkaar liggen, terwijl ze zoveel met elkaar gemeen hebben en zo met elkaar verbonden zijn. Nu kan ik me voorstellen dat voormalig zendelingen die terugkijken op hun zendingstijd er nu anders in staan. Er zijn al heel veel zaken verwerkt en het is makkelijker het overzicht van de hele zendingstijd te bekijken.
Toch is het opvallend hoe anders de deskundigen dezelfde soort situaties interpreteren vergeleken met de zendelingen.
Kijken ze met zulke andere ogen naar dezelfde situaties? Worden er uit dezelfde situatie zulke andere conclusies getrokken?

Het bepaalt me bij wat ik heb geleerd als therapeut: luisteren naar de ander zonder oordeel, doorvragen, onderzoeken van wat de ander denkt en ervaart en het niet vanuit je eigen kaders voor de ander in te vullen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.