Mooie herinnering

Bij het doornemen van de foto’s van therapiesessies kwam ik onderstaande foto’s tegen.
Dit werkstuk is gemaakt door een deelnemer die inmiddels is overleden. Mooi om haar nog te herinneren aan de hand van haar werkstukken. Daarom willen we haar ervaring ook graag met jullie delen.

We beginnen de therapie sessie met stilstaan bij behoeften.
Daarna doen we een tekenoefening waarin 2 minuten een woord omgezet wordt in beweging, vorm, kracht, snelheid van tekenen – met een abstract resultaat. Op dezelfde manier wordt een gevoel uitgewerkt wat past bij de gekozen behoefte en het tegenovergestelde van dat gevoel. Deze twee vellen A3 moeten nu samen verwerkt worden in een nieuw werkstuk.

Ze heeft behoefte aan richting. Het nare gevoel wat bij die behoeft past is uitgebeeld in het tweede blad. Het eerste laat het tegenovergestelde zien: een knooppunt waarop verschillende wegen vertrekken.

Bij het samenvoegen van de twee vellen, vouwt ze het negatieve blad heel vaak dubbel totdat een klein stuk overgebleven is. Daar knipt ze een pijl uit, welke ze plakt op de weg naar het knooppunt.
Op deze manier is voor haar het negatieve gevoel veel beter draagbaar geworden. In plaats van te verdwijnen in een chaos en wirwar van negatieve gevoelens, kan ze deze gevoelens nu stroomlijnen. En weet ze dat ze op weg is naar een knooppunt van verschillende opties. En ja, ze weet nog niet welke optie beter is, maar wel dat er verschillende opties zijn. En in plaats van te verdwijnen in de chaos van het gevoel zweeft ze nu in een helikopter daarboven en heeft meer overzicht gekregen.