Maar wat doe je ermee?
Afgelopen week had ik een gesprek met X die nogal gestrest was (understatement van de dag) over een aantal dingen in zijn werkomgeving. Als je keek naar waar hij mee worstelde leek het allemaal niet zo groot, samen met zijn werkgever werkten ze eraan en dat lijkt allemaal goed te gaan. Maar toch… het gaf hem best wel wat stress.
Ken je dat gevoel?
Het leuke was dat hij een werkcoach is. Iemand die mensen begeleidt in hun werk, en ook hun moet leren hoe ze om moeten gaan met dingen die niet goed gaan. Dus hij zou de autoriteit moeten zijn! En toch… gaf het hem stress. Best veel.
Ik heb het maar vergeleken met school en leraren. Neem nu het volgende voorbeeld:
Stel, mijn vrouw overlijdt vandaag… welke “docent” zou ik graag aan de deur willen zien die mij troost? De docent die heel veel boeken heeft gelezen over rouw, verdriet? Of zie ik liever de docent die ook iemand heeft verloren en daardoor het echt snapt wat het is? Of wellicht een combinatie van die twee?
In alle eerlijkheid, als het een “papieren docent” is, denk ik niet dat dat goed gaat komen aan de deur… want aan papieren praatjes heb ik niets. Op de één of andere manier voel je dat snel.. die denkt dat die het weet, maar heeft GEEN idee…. en dan ben je snel klaar met “praten”.
Dus zo zijn we er ook eens naar gaan kijken met X. Dit is school, alleen dan praktisch. Niet makkelijk, wellicht niet leuk (ik en school waren geen vrienden..) maar het is nodig om echt goed te worden in je vak. Wat dat vak ook maar is. Van junior, naar senior.
En wellicht heb jij in je leven het nu ook niet makkelijk…. en is dat zacht uitgedrukt… maar stel nou… dit maakt je klaar om straks DE specialist te worden in vak X, Y of Z… De persoon die echt weet hoe het werkt! De pijn van vandaag is er, die is echt, maar wellicht veranderd dat toch je perspectief op je worsteling. Dan ben jij straks de persoon die wel bij mij mag binnenkomen als het helemaal fout gaat aan deze kant. Wat een zegen zou dat zijn.
We prijzen de God en Vader van onze Heer Jezus Christus. Hij is altijd in alles goed en vriendelijk voor ons. Hij bemoedigt ons in al onze moeilijkheden. Daardoor kunnen wij ook weer andere mensen bemoedigen die in moeilijkheden zijn. We bemoedigen hen met dezelfde bemoediging waarmee wij zelf ook door God zijn bemoedigd.
2 Corinthiërs 1:3-4