Kopje thee?

Vorige week kwamen we iemand tegen in de tram en al pratende (wij kwamen bijna aan op onze eindhalte) zeiden we: waarom ga je niet even met ons mee naar huis, dan praten we verder onder het genot van een bak thee?

Zijn antwoord was: “he, ja graag! Dat gebeurt nu eigenlijk nooit dat iemand mij spontaan uitnodigt voor een bak thee bij iemand thuis”.

En dat zette mij aan het denken… waarom doen we dat als mensheid, in het algemeen, niet meer? Waarom moeten we alles maar willen plannen, waarom zit onze agenda (idem, weer algemeen bedoeld) altijd zo vol? Is dat wel zo menselijk voor onszelf en ook voor anderen? Want juist dat stukje persoonlijke aandacht, nu, op dit moment, kan zo kostbaar zijn. Daar kan vaak geen gepland (hoe mooi bedoeld ook) initiatief tegenaan.

Iets om over na te denken… heb jij nog ruimte voor een bak thee? Nu?