Helaas, mislukt..

Wellicht is het opgevallen, maar we hebben geprobeerd om minder berichtjes online te zetten. Iets meer rust wellicht in de nieuwsbrieven, iets minder berichtjes in één nieuwsbrief. Er is alleen een probleem. Die poging is mislukt.

We hebben teveel prachtig nieuws, te veel verhalen om te delen waar iedereen iets van kan leren, te veel levenslessen, te veel prachtige dingen… We hebben proberen te schrappen, maar daardoor verdween er zoveel in de virtuele prullenbak… dat doet ons echt pijn.

Vaak, heel vaak, horen we na maanden van iemand “dat ene stukje, dat heeft mij zo geraakt, daardoor kon ik ook X, Y, Z!”. Het verhaal van persoon 1 is dan een voorbeeld voor persoon 2 en zo konden ze, zonder dat ze elkaar ooit hebben gezien, ooit hebben gesproken, zelf ooit zullen spreken, toch verder helpen. Ze weten het niet eens van elkaar, maar toch helpen ze elkaar. Via onze vingers die stukjes typen. De ene keer diep, de andere keer luchtig….

Dus helaas, deze poging is mislukt. Wie weet, komt er een tijd dat het minder wordt, geen idee. Voor nu, we laten het maar even zo groeien als het groeit. En laten nog steeds los wat iemand er wel of niet mee doet. Dat is niet aan ons.

een tijd om te vinden en een tijd om te verliezen, een tijd om iets te bewaren en een tijd om iets weg te gooien

Prediker 3:6

En de tijd om nog meer stukjes niet te schrijven en dus eigenlijk nog meer verhalen weg te gooien..die is klaarblijkelijk nog niet gekomen. We voelen duidelijk dat we voor nu moeten blijven schrijven, blijven delen, blijven bemoedigen, blijven leren, blijven….

We blijven dus nog maar even zo doorgaan. En laten we eerlijk zijn… als er zoveel mooi nieuws is om te delen, zoveel bemoedigingen, zoveel lichtpuntjes in een best wel spannende wereld… dan is er iets niet mislukt, maar heel erg goed aan het gaan.