Geloofstwijfel…
~twijfel: onzekerheid, gebrek aan vastheid van wil of besluit, besluiteloosheid: iets in twijfel trekken niet geloven
~geloof: Vertrouwen dat het waar is. De overtuiging hebben dat iets waar is
Wie worstelt met geloofstwijfel?
Meerdere keren per maand krijgen we mensen aan de lijn, op bezoek, komen we tegen, die geloofswijfel hebben. De vragen die ze stellen, zitten veelal in deze richting:
Hoe weet ik zeker dat mijn geloof echt is, en dat ik mezelf niet voor de gek houd?
of:
Ik geloof in Jezus… maar wat als ik er straks achter kom dat het toch niet genoeg was?
En die twijfel kan best beangstigend zijn, want het gaat om je eeuwige toekomst. Dat merken we ook in de gesprekken; die angst, die is echt.
Hoe weet je of je geloof “goed genoeg” is?
Maar hoe zit dat dan? Hoe weet je wel zeker of je geloof goed genoeg is? Hoe werkt dat? Vaak zien we dat er in de basis iets niet klopt in het geloof. Hoe gaan we dat nu uitleggen… OK, daar gaan we:
Schaapjes en de Herder
Laten we eens kijken naar schaapjes (wat zien ze er lief uit, hè!)
- Kiezen schapen een herder of….
- kiest de herder de schapen?

Het antwoord is simpel: de herder kiest de schapen. Schapen zijn niet slim, machtig, krachtig genoeg om de herder te kiezen. Ze weten niet eens wat een “herder” is, laat staan dat ze er eentje kunnen vinden. Oftewel, de herder kiest de schapen die in zijn kudde komen.
In de Bijbel zien we ook meerdere keren dat verhaal over die schapen terug. In het volgende voorbeeld zien we mensen die niet geloven in Christus en zien we de bijbelse uitleg waarom ze dat niet doen:
Maar u gelooft niet, want u bent niet van Mijn schapen, zoals Ik u gezegd heb. Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij. En Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken. Mijn Vader, Die hen aan Mij gegeven heeft, is meer dan allen; en niemand kan hen uit de hand van Mijn Vader rukken. (Johannes 10:26–29)
Jezus legt het uit
In de context zegt Jezus iets opvallends:
- Niet: “je bent geen schaap omdat je niet gelooft”
- Maar: “je gelooft niet omdat je geen schaap bent”
Het initiatief ligt dus bij God. Hij maakt iemand tot “Zijn schaap”. Het is Zijn keuze, Zijn genade, om jou te kiezen om in Zijn kudde te komen. In Efeze 2:8–9 zien wat dat ook duidelijk beschreven:
Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen. Efeze 2:8–9
Het is een gift van De Herder. Punt, uit, klaar. En als de herder heeft gekozen om jou in Zijn kudde te hebben, dan zagen we al het volgende:
En Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken. Mijn Vader, Die hen aan Mij gegeven heeft, is meer dan allen; en niemand kan hen uit de hand van Mijn Vader rukken. (Johannes 10:27–29)
Oftewel, als Hij jou heeft verkozen, door Zijn genade, om in Zijn kudde te komen, is er geen enkele kracht, ook niet je eigen kracht, om uit die kudde te komen. Want ook jij, valt onder de noemer: “Niemand”:

Niemand kan hen uit de hand van Mijn Vader rukken.
De volgorde van Gods keuze
Als we goed kijken in de Bijbel, zien we een volgorde in dat kiezen van die “schapen”. Dit is wat Jezus zelf zegt:
Alles wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen; en wie tot Mij komt, zal Ik beslist niet uitwerpen. Want Ik ben uit de hemel neergedaald, niet om Mijn wil te doen, maar de wil van Hem Die Mij gezonden heeft. En dit is de wil van de Vader, Die Mij gezonden heeft, dat Ik van alles wat Hij Mij gegeven heeft, niets verloren laat gaan, maar het doe opstaan op de laatste dag. En dit is de wil van Hem Die Mij gezonden heeft, dat ieder die de Zoon ziet en in Hem gelooft, eeuwig leven heeft, en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag. Johannes 6:37–40
God kiest wie Hij aan Christus geeft, en wie Hij aan Christus geeft (in Zijn kudde) zal Hij beslist niet uitwerpen.
Rotsvast. Geen twijfel over mogelijk. Wie in Zijn kudde komt, zit in Zijn kudde.
De misvatting: “Ik kies Christus”
Als mens willen we echter wel graag “grip” hebben op dingen en in het geloof is dat hetzelfde. In de kerk zie je dat terug als iemand belijdenis gaat doen of zich laat dopen. Dan worden er dingen gezegd als:
Ik heb Christus uitgenodigd in mijn hart.
Zie je wat daar gebeurt? We hebben net heel duidelijk gezien dat de herder de schapen kiest.. en nu zeggen we ineens dat jij, als schaap, Hem uitgenodigd hebt? Wat?! Al zou je dat willen, je zou het niet eens kunnen. Als dat de basis is van jouw geloof, dat het jouw keuze was… (terwijl jij maar een schaap bent), dan snap ik je twijfel direct.
Zolang wij denken dat wij de herder kiezen (wat bijbels gezien dus niet klopt), snap ik absoluut dat je geloofstwijfels hebt.
Persoonlijk voorbeeld
Even naar mijn eigen leventje. Als iemand mij in het verleden vroeg: “Hoe ben jij tot Christus gekomen?” vond ik dat altijd een mega ingewikkelde vraag. Want ik had en heb nooit het gevoel gehad dat ik iets heb gedaan om te geloven. Ik ben niet tot Christus gekomen. Maar in de kerk vroegen ze dat steeds maar weer, en ik snapte de vraag niet. (en ik snap die vraag nog steeds niet). Mijn antwoord is inmiddels dit antwoord:
Ik ben niet tot Christus gekomen. God(!) heeft mij naar Christus gestuurd en ik luister naar de stem van de Herder. Meer heb ik niet gedaan; het is Zijn genade die mij heeft toegevoegd aan Zijn kudde, niet mijn eigen kracht of macht.
Zie je het verschil tussen die twee antwoorden?
Het eerste antwoord ging uit van jouw keuze, het tweede antwoord gaat uit van Gods keuze.
En Zijn keuze… dat is waar het om draait.

Hoe weet ik dat ik gekozen ben?
Dan blijft er nog wel een spannende vraag over…
Hoe weet ik dan, dat God mij heeft gekozen om in Zijn kudde te komen?
Kijk, dat is een goede vraag, want als Hij jou niet heeft gekozen, dan heb je absoluut een probleem. Zelf kun je niet kiezen om erin te komen; Hij moet dat doen. Dus hoe weet ik dan zeker dat Hij dat heeft gedaan?
Laat ik die vraag beantwoorden met de volgende vraag: (niet aanvallend bedoeld, lees door!)
Waarom lees je dit blogje überhaupt? Welke “gek” zou dit (inmiddels) lange stuk tekst willen lezen? Menselijk gezien is het compleet gestoord om dit te willen lezen, en het ook nog te willen bestuderen. Heb je echt niets beters te doen?
En daar zit direct je antwoord. Menselijk gezien slaat het helemaal nergens op dat je dit bestudeert, dat je meer van God wilt weten, dat je meer wilt weten wie Christus is, wat genade is, etc. etc. etc. Menselijk gezien slaat die zoektocht naar die zekerheid nergens op. Dus waar komt die bovenmenselijke drang dan vandaan? Niet vanuit jezelf… dus waar komt die vandaan? Wie klopt, ramt, beukt en zo hard op je “deur”? Wie is die stem die je aanzet om meer te willen weten?
De Heilige Geest.
God wil jou in Zijn kudde hebben. En als je eenmaal in Zijn kudde bent, wil je het als schaap ook goed doen! Als je snapt dat Hij jou heeft gekozen, ben je Hem er MEGA dankbaar voor en wil je iedere dag dicht bij Hem zijn, goed doen voor Zijn glorie, meer naar Zijn beeld zijn. Dan voel je een drang, onuitblusbaar, om meer van De Herder te weten… en lees je dit mega lange blogje. Waar menselijk gezien… je al lang was afgehaakt. Maar nee, jij wilt meer van Hem weten. Er zit een stem in jou, die meer, meer, meer wil weten.
En laat die stem… nou DE bevestiging zijn dat God jou in Zijn kudde heeft gekozen. Om dat te snappen, gaan we kijken naar twee bijbelverzen:
Maar Ik zeg u de waarheid: het is voor u goed dat Ik heenga; want als Ik niet heenga, zal de Trooster niet tot u komen; maar als Ik ga, zal Ik Hem (De Heilige Geest) tot u zenden. En Hij zal de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel: van zonde, omdat zij niet in Mij geloven; van gerechtigheid, omdat Ik tot de Vader ga en u Mij niet meer zult zien; van oordeel, omdat de overste van deze wereld geoordeeld is. Doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u leiden in de volle waarheid; want Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar wat Hij hoort zal Hij spreken, en het toekomstige zal Hij u verkondigen. (Johannes 16:7–13)
Toen Jezus naar de hemel ging, heeft Hij ons niet alleen achtergelaten.
Hij heeft de Heilige Geest aan ons, christenen, gegeven, om ons te leiden, als schapen in Zijn kudde, door de dag van vandaag. Die Geest zit in ons, leeft, praat met ons en geeft ons de bovenmenselijke kracht en drang om heel dicht en dichter bij de Herder te komen.

Verzegeld door de Geest
Die stem, van De Heilige Geest, die zoektocht “hoe kan ik nog dichter bij Hem komen”, “het nog beter doen”, is het bewijs dat jij in Zijn kudde zit. In de Bijbel wordt dat bewijs letterlijk gezien als een zegel:
In Hem bent ook u, toen u het woord van de waarheid, het evangelie van uw zaligheid, gehoord hebt — in Hem bent u, toen u gelooft, verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, die het onderpand is van onze erfenis, tot verlossing van Gods eigendom, tot lof van Zijn heerlijkheid. (Efeze 1:13–14)

Heiliger willen leven als bewijs
Jouw zoektocht, hoe je nog meer heilig kunt worden, voor De God die Heilig is, is HET bewijs dat je in Zijn kudde bent opgenomen.
Maar gelijk Hij Die u geroepen heeft heilig is, wees ook u heilig in al uw wandel; omdat er geschreven staat: Wees heilig, want Ik ben heilig. 1 Petrus 1:15–16
Dus als je deze twijfel voelt, weet dat de Herder jou heeft gekozen. Volg Zijn stem, vertrouw op Zijn genade en wees heilig zoals Hij heilig is, iedere dag meer en meer. Die drang om Hem steeds beter te leren kennen, Hem meer te volgen en meer van Zijn heiligheid te weerspiegelen, is geen twijfel. Het is het bewijs dat je een van Zijn schapen bent, gekoesterd en geleid door De Herder.