Geestelijke zelfmoord

In onze praktijk zien we soms mensen die hun lichamelijke ziekte niet overleven. Terminaal. Dat doet pijn. Niet alleen voor degene die ziek is, maar ook voor de mensen eromheen. Het verdriet van dat verlies is enorm. Ook ons raakt dat enorm.

Soms zien we ook mensen die zelfmoord plegen. Hun geestelijke ziekte heeft het gewonnen, ondanks dat ze hard hebben gevochten. Ook dat verlies is groot. Wat een strijd moeten ze hebben gehad en wat een pijn. En ook voor de achterblijvers blijft het verdriet enorm. Ook ons raakt dat enorm.

En dan is er een andere groep. Mensen die Geestelijk zelfmoord plegen. Ze trekken als het ware bewust de stekker eruit. Stoppen met het leven in verbinding met God. En dat is een ingewikkelde. Je gunt ze een mooie toekomst, maar ergens hebben ze een keuze gemaakt. Ook ons raakt dat enorm.

Denk even terug aan Adam en Eva en die “appel”. Ook zij hadden een keuze: luisteren naar God (en een goed leven hebben) of hun eigen weg gaan met de consequenties die daarbij horen. Let wel, God stelt geen regels om je te pesten, Hij wil je beschermen, maar het is aan ons de keuze of we daarnaar luisteren. En dat is nog steeds zo vandaag.

Een regel die iedereen kent:

“Gij zult niet doodslaan.” (Exodus 20:13)

Het gaat over vermoorden. Zelfmoord is niet alleen lichamelijk. Het kan ook geestelijk gebeuren.

2 Thessalonicenzen zegt:

“Doof de Geest niet uit. Onttrek geen goed van de ander. Wees niet traag in het goede doen, wees volhardend in geestelijke gaven.” (2 Thessalonicenzen 5:19-21)

Dit gaat over de Geest van God in je. Door bewust keuzes te maken tegen die innerlijke leiding, kun je de Geest uitzetten. Je gevoel voor goed en kwaad dooft langzaam, want die komt juist door de Heilige Geest.

Johannes schrijft over De Heilige Geest het volgende:

“En wanneer Hij gekomen zal zijn, zal Hij de wereld overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel.” (Johannes 16:8)

Als je dat bewust uitzet…dan verdwijnt dus ook die stem in je, wat zonde, gerechtigheid en oordeel is. Dat noemen we geestelijke zelfmoord.

De gevolgen zijn zichtbaar als je om je heen kijkt. Mensen doen kwaad zonder dat het tot hen doordringt, verwoesten iemands anders leven zonder dat ze er wakker van liggen, etc. etc. etc. Verschrikkelijk om te zien…
Maar er gebeurt nog meer als je dat doet…

Ze verliezen ook de gaven en talenten die God hen gegeven heeft. God geeft je “gaven van de Geest”, en ook die… die gaan dan weg.

“Maar aan een ieder wordt de openbaring van de Geest gegeven tot nut.” (1 Korintiërs 12:7)

“Want aan een ieder wordt uitgedeeld de openbaring van de Geest tot het nut van allen.” (1 Korintiërs 12:11)

Het is een proces dat dus steeds verdergaat, tenzij iemand bewust terugkeert naar God. Je verliest dus niet “alleen maar” je “innerlijke wat is goed en fout-stem”, maar je verliest ook je “gaven van de Geest” die God je gegeven heeft. En God waarschuwt je om dat niet te doen, want de gevolgen gaan nog verder:

“Hoeveel zwaarder oordeel denken jullie dat iemand verdient die de Zoon van God vertrapt en de Geest beledigt die hem heilig maakt?” (Hebreeën 10:29)

“Daarom zeg Ik u: Iedere zonde en lastering zal vergeven worden aan de mensen, maar de lastering tegen de Geest zal niet vergeven worden.” (Mattheüs 12:31-32)

Wow! Dat is geestelijke zelfmoord, voor eeuwig. Als je op dat niveau bent beland… dan hebben we een probleem. Dan heb je een keuze gemaakt waarvan geen weg terug meer is.

En, wellicht lees je dit en denk je… “oeps, wat moet ik nu? Ik denk dat ik al aan het uitdoven ben!”

Goed nieuws. Die onrust die je voelt, dat gevoel dat je terug moet naar het vuur… dat komt van de Heilige Geest! Hij is er nog. Hij is nog in jou! Mattheüs 12:31-32 geldt nog(!) niet voor jou. Je hebt vandaag nog een keuze. Ja, vandaag.

Keer terug naar God. Laat Hem samen met jou die vlam weer groter maken. Laat het vuur weer branden.

En aan deze kant… in ons werk… omgaan met mensen die bewust geestelijk zelfmoord plegen… dat is één van de moeilijkste dingen die we tegenkomen. Het raakt ons diep en het is moeilijk om los te laten. Maar God heeft ieder van ons een keuze gegeven en die keuze moeten we respecteren, hoeveel pijn het ook doet.