Geen-mensen-dag: stilte tussen de gesprekken
Woensdag… wat een dag. Wat een gesprekken. Wat een verhalen. Wat een ellende die mensen met zich meedragen. Wat doen we elkaar toch aan.
Donderdag hetzelfde.
Vrijdag hetzelfde.
Zaterdag hetzelfde.
Zondag hetzelfde.
Maandag idem.
Vandaag neem ik een “geen-mensen-dag”. Ik wil even niemand zien, niemand spreken, niemand horen. Even geen verhalen, geen pijn, geen verdriet. Even niets. Even stilte. Even ademhalen, los van alles wat ik heb gehoord. Morgen begint weer een nieuwe dag, maar vandaag… vandaag is er alleen maar rust. Alleen maar niets.
