Erkenning

We beginnen de therapie sessie met stilstaan bij behoeften.
Daarna doen we een tekenoefening waarin 2 minuten een woord omgezet wordt in beweging, vorm, kracht, snelheid van tekenen – met een abstract resultaat. Op dezelfde manier wordt een gevoel uitgewerkt wat past bij de gekozen behoefte en het tegenovergestelde van dat gevoel. Deze twee vellen A3 moeten nu samen verwerkt worden in een nieuw werkstuk.

Ze kiest de behoeft erkenning en maakt het volgende beeld er bij, waar ze uitdrukking geeft aan het gevoel wat ze er bij ervaart en tevens het tegenovergestelde van dat gevoel. Aan de ene kant haar paarste zelf die alle aandacht krijgt, aan de andere kant de paarse cirkel die één van de vele cirkels is en bijna niet opvalt tussen de rest.

Wanneer beide werkstukken gecombineerd worden, ontstaat het volgende beeld:

“De behoefte aan erkenning blijft bestaan, maar het is ok om mezelf te zien als anderen. Het gaat erom dat ik mezelf ben en trouw blijf aan wie ik ben. Dan straal ik vanzelf uit naar anderen en zal die erkenning komen. Net zoals ik het waardeer hoe anderen laten zien wie ze zijn in hun eigen kleuren.”

In plaats van een streven naar erkenning, beseft ze dat de basis daarvan is te zijn en laten zien wie ze zelf is.
De focus is veranderd.