Eenzaamheid… wat een drama….

Deze week leek wel de week met als thema “eenzaamheid”…. Een voorbeeldje:

Één van de klussen die we draaien is een (op het eerste gezicht) een makkelijk project: boeken rondbrengen in een verzorgingshuis.

Wie iets verder nadenkt dan den neus lang is, snapt natuurlijk al dat het niet gaat om die boeken. Het gaat om contact te krijgen met de bewoners. Want laten we eerlijk zijn… zo leuk is een verzorgingshuis niet altijd. In tegendeel. Het verdriet, de pijn en de eenzaamheid kunnen enorm groot zijn.

Uit eigen ervaring weten we hoe het is om ‘s avonds alleen in je bedje te liggen, ver van je bekende thuis, zonder je eigen spulletjes om je heen, maar vooral… alleen. Zonder je familie, vrienden, kennissen in de buurt. Hoe goed de zorg ook is, uiteindelijk lig je daar alleen….

De verhalen zijn soms echt verschrikkelijk om te horen: “meneer, ik wil niet meer”, “als dit het is, laat het dan maar afgelopen zijn”, “dat ik dit nog mee moet maken”. En dat zijn geen uitzonderingen…. helaas…

Dus toen we deze week een client hadden die helemaal in tranen was omdat hij zo alleen was, de familie niet kwam (want vakantie en die namen altijd chocolaatjes mee zodat hij 1 chocolaatje per dag kon snoepen) hebben we chocolaatjes gekocht… heel simpel. Chocolaatje, gebedje, leuk gesprek, stukje aandacht en uiteindelijk een glimlach bij de client.

Zoals het spreekwoord zegt: “geven is leuker dan krijgen”. Het kost je wat tijd, het kost wat euro’s, maar het levert zoveel op.

1 reactie

  1. Henk schreef:

    Het geeft zoveel voldoening!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.