Doopdienst in NL….
Vandaag waren we weer even in Amersfoort. Een soort van thuis, koffie met vrienden en familie, “ontmoet en groet” in Amersfoort. Druk, maar wel heerlijk om te kunnen en mogen doen. En …. er was er een doopdienst in Amersfoort.
En nu kunnen we veel vertellen hoe ons bezoek was daar, maar we laten het graag bij een aantal mooie quotes uit die dienst van één van de dopelingen: (aangepast voor leesbaarheid)
Mijn christen-zijn kwam vooral tot uiting in wekelijkse kerkbezoeken en het vluchtige gebed voor het eten, wat ik meer als een gewoonte ervaarde dan als een levende relatie met God. Toch sta ik hier vandaag, uit genade. (om mij te laten dopen) Niet om iets van mezelf te laten zien, maar omdat ik geloof dat Jezus mijn Verlosser is. Graag vertel ik jullie ooit hoe Hij in mijn leven heeft gewerkt:
Terugkijkend op mijn leven zie ik vooral een lange zoektocht. Ik probeerde mijn plek in de wereld te vinden, een plek die vaak buiten mijn bereik leek. Dit zorgde voor veel onrust, onzekerheid en een gevoel van doelloosheid. Al deed ik het volgens wereldse maatstaven prima: ik was sociaal actief, goed opgeleid, had een goede baan en een leuk huis. Maar volgens Gods normen was ik verdwaald en afgeleid. In plaats van op God was ik vooral op mezelf gericht — op mijn geluk en het verlangen naar erkenning van de mensen om me heen. Dat bepaalde de weg die ik bewandelde.
In een periode had ik veel vragen over wat er allemaal gebeurde in de wereld, en zo begon mijn zoektocht. Langzaam aan begon ik te zien hoe de leugens van de wereld ook in mijn eigen leven hun effect hadden gehad. Ik dank God dat Hij mij aan het begin van dit jaar, na een lange zoektocht, bij de waarheid heeft gebracht. Ik weet nu dat er een geestelijke strijd is die in de wereld woedt, maar ook dat die strijd tijdelijk is. Wat voor mij het belangrijkste is, is dat God mij bleef zoeken als een geduldige en liefdevolle Vader. Mijn hart was onrustig totdat het rust vond in Hem.
Ondanks alles wat de wereld te bieden heeft — verre reizen, mooie spullen, yoga, zelfs een 10-daagse stilte-retraite — vond ik niet de rust en vrede waar ik diep vanbinnen naar verlangde. Ik geloof dat Jezus de enige is die ons diepste verlangen kan vervullen, die onze honger kan stillen, omdat we dankzij Hem weer in relatie met God mogen leven.
Na een leven waarin mijn eigen wil leidend was, leef ik nu met een groeiend verlangen om God te leren kennen, Hem te eren en te volgen. Ik wil niet langer streven naar goedkeuring van de wereld, maar groeien in het besef dat ik Zijn geliefde kind mag zijn.
Wat een getuigenis, wat een mooie, complete, evangelisatie boodschap voor iedereen die er was, voor God Zijn eer. Een prachtig voorbeeld waarom je ook belijdenis doet, waarom je je ook laat dopen op grond van je getuigenis: niet voor jezelf, niet voor je eigen eer, niet met je eigen verhaal, maar met God Zijn verhaal van Zijn stem, Zijn genade, Zijn redding en om daarmee Het Goede Nieuws van Christus te vertellen aan de hele wereld.
Direct al bij de eerste stappen bij het begin van je verdere leven met God…. Prachtig.
Morgen gaan we weer naar Duitsland (meer nieuws komt later) en daarna weer terug naar Polen. Tot nu toe gaat deze reis boven verwachting goed. Wat een zegen.
Voor de hele dienst, zie: