De Zonnebril….
Lieve lezer, misschien is dit bericht speciaal voor jou, wellicht is het voor iemand die je kent. We gaan het hebben over de zonnebril. En niet zo’n leuke zonnebril eerlijk gezegd.
Om het toch een beetje leuk te houden heb ik wat foto’s erbij gezet van mijn eigen zonnebrillen, dus voel je vrij, ook al is dit een serieus onderwerp, mij zeer hard uit te lachen om mijn verzameling foto’s.
Dit ben ik. Leuk hè! Nou… ja en nee. Alhoewel deze foto met veel plezier gemaakt is, in een lollige bui, was de foto (en niemand die het doorhad…denk ik…) zeer serieus.
Ja, de Unox muts, de zonnebril, het contrast met de “niets uitdrukking” waren in scène gezet. Voordat de camera aan was lagen we dubbel van het lachen, en toen de camera weer uit was idem. De foto was bedoeld als humor, laat ik daar duidelijk over zijn.
De waarheid, die niemand door had (denk ik), is dat deze foto klopt. De buitenkant, zonnebril, Unox muts, was absoluut grappig. Maar de binnenkant van mijzelf was op het moment van deze foto… zo zwart als de nacht. Daar zat niets meer in van plezier of vreugde. Niets. Het waarom laat ik even in het midden, maar “de kaars was uit”.
“Er brandt licht, maar er is niemand thuis.”
Dit is het verhaal van de zonnebril. Naar de buitenwereld ziet het er allemaal leuk uit, lekker zonnig, maar aan de binnenkant is het allesbehalve dat. Je doet je vrolijker voor dan je eigenlijk bent. Niet alleen naar anderen… maar wellicht ook naar jezelf.
De reden dat je dat ding draagt, is eigenlijk ook nog wel verklaarbaar. In je hoofd gaat er iets mis, meestal heb je nog geen idee wat, maar je voelt het wel, maar om dat te laten weten aan de buitenwereld is een heel ander ding! Want wat moet je zeggen tegen een ander? Je weet zelf nog niet eens wat er mis is, dus als een ander daar vragen over gaat stellen, wat zeg je dan? Geen idee!
Die bril beschermt je (denk je) tegen de boze buitenwereld die je even niet snapt, en zij snappen jou niet. (idem, denk je)
En laten we eerlijk zijn… de buitenwereld wil eigenlijk alleen maar zien dat je vrolijk bent en alles goed gaat. Want wie zit er nu te wachten op iemand die niet vrolijk is?
En daar gaat het fout. Enorm fout.
Want de wereld is niet altijd leuk, je kunt niet altijd lachen, soms is moeilijk… of erger… Laten we ook daar eerlijk over zijn.
Dus, die eerste zonnebril kan best (tijdelijk) een goede functie hebben: je beschermen tegen een wereld vol met valse vooroordelen, prikkels, valse verwachtingen.
Maar….
Als je niet HEEL goed oppast… verlies je door die zonnebril wel jezelf. Je doet je voor als “iemand anders”…. en je weet het. En doordat je het weet, verlies je nog meer van jezelf en kom je in een neerwaartse spiraal terecht. Net zoals ik dat toen had.
Je bent, als het ware, aan het rommelen met je zicht. Wat goed begon (je tijdelijk beschermen tegen iets) en tijdelijk was, wordt steeds donkerder, en in plaats van tijdelijk wordt het bijna permanent. Je bent jezelf niet meer en de wereld heeft geen idee. Wie ben jij nog?
En dat besef… want vroeg of laat besef je wat je aan het doen bent… doet enorm pijn…
En als je niet HEEL goed oppast….
Wordt die zonnebril zo donker… dat je het zelf ook niet meer ziet (zitten)…
Ken je die lasbrillen? Die hebben, op het juiste moment, zeker een functie! Als je die niet draagt tijdens het lassen, gaan je ogen stuk, dus op het juiste moment ben je ze hard nodig..
Maar als je ze op het verkeerde moment draagt… of eigenlijk misbruikt.. gaan ze tegen je werken.
Je ziet de zon niet meer, het is donker om je heen, wie ben je nog met of zonder je bril… de weg kwijt.
(ps, ik hoop dat jullie wel kunnen lachen om mijn verzameling brillen foto’s op dit serieuze moment. #lol)
En dan komen we uit bij het volgende:.. Wat jij ziet, op het moment dat je met die donkere las of zonnenbril op loopt, is niet de waarheid.
De zon is er wel degelijk, ook al zie je die niet. Die zonnebril vertelt je iets wat niet waar is. Je wordt voor de gek gehouden.
Wat wellicht begon als bescherming, keert zich tegen je en nu je dat doorhebt, doet dat pijn, heel veel pijn… en moet je ALS DE DONDER van die zonnebril af. Wat jij denkt te denken, is niet de waarheid. Je ogen je hart vertelt je dat de zon er niet is, maar de zon is er wel! Om met de bijbel te spreken:
Het hart is het meest bedrieglijke ding dat bestaat. Het is door en door slecht. Niemand kan ooit precies weten hoe slecht het is! (Jeremia 17:9)
Klinkt slecht, hè? Maar als je snapt hoe die slechte zonnebril werkt… dan snap je ook dat vers. Je hart vertelt je leugentjes, en niet zo’n beetje ook.
De zon is er! De Zoon (Jezus) is er ook. En of je nu gelooft in die Zoon, je snapt het verhaal van die zon wel toch?
Die zon, waarvan je hoofd nu wellicht denkt dat die er niet is, die zon is er! Die zon, wat jij ook doet of denkt, komt iedere dag op! Iedere morgen!
Maar ja… die bril..
Oftewel, wat jij (op het moment dat je die DONKERE zonnebril draagt) klopt niet. Je ogen en je hart bedriegen je op dit moment.
Op het moment dat je beseft dat je bril / hart liegt tegen je… kun je beginnen met die bril langzaam maar zeker af te gaan zetten.
En dat is best spannend. “Been there, done that”.
Het besef dat je eigen ogen, je hart, niet gelijk hebben… ook dat is een pittige.
Maar als je dat eenmaal snapt… dan begin je de strijd te winnen! Dat is eigenlijk een prachtig moment! Hoe pijnlijk ook, op het moment dan je doorhebt dat er iets fout gaat / is gegaan, ben je al bezig de strijd tegen die zonnebril te winnen. De zonnebril begint langzaam maar zeker weer open te gaan, eerst met de nodige voorzichtigheid (snappen we), maar je begint nu toch weer, soms heel ver en heel klein, de zon te zien die er is…
En ja, de reden dat je bent begonnen met het dragen van die bril, daar moet je nu wel aan gaan werken. Hoe kwam die daar, waarom ben je begonnen met het ding te misbruiken (gebruik is niet mis mee, misbruik wel), waren er anderen die je die bril hebben opgezet, wat was de oorzaak van die “bril”. Als je de oorzaak te pakken hebt (tipje, zoek professionele hulp, voel je vrij om contact met ons op te nemen) dan kun je werken naar een gezonde bril, die meekleurt op de juiste manier met je juiste omstandigheden.
En ja, dat kost tijd, is spannend, hulp zoeken om je te verlossen van dat donkere zicht is moeilijk, in de spiegel kijken soms ook, de juiste (nieuwe) mensen om je heen verzamelen is ook niet “zomaar” even geregeld, we weten het….
Maar nu je weet wat de zonnebril is, nu je weet dat de waarheid anders is dan je dacht te zien… ben je al bezig te winnen.
Mij is het (jaren geleden) gelukt, en als het mij lukt, moet het jou zeker lukken.
Tot slot… wat mij toen enorm geholpen heeft was dit vers… Wellicht helpt het jou ook (of niet, voel je vrij)
Vertrouw op de HERE met uw ganse hart en steun op uw eigen inzicht niet. Ken Hem in al uw wegen, dan zal Hij uw paden recht maken. Wees niet wijs in eigen ogen, vrees de HERE en wijk van het kwaad. (Spreuken 3:5-7)
Ik snapte er toen NIETS van, ik probeerde te steunen op mijn eigen inzicht (en faalde… want die bril), mijn “paden” waren zo krom als een hoepel en rechtop lopen was bekant onmogelijk en deed zeer, deed dingen die allesbehalve goed waren, dacht wijs te zijn, maar was allesbehalve dat, God zag ik niet en deed er ook niets meer mee.
Maar toen ik dat besefte… deed het pijn… maar toch ook niet. Want toen begon ik langzaam maar zeker uit die donkerte te komen door te doen wat dat vers zegt. Moeilijk? Ja. Duurde het een poos? Ja. Ben ik eruit gekomen op die manier?
Ja. Toen werden “mijn paden” weer recht. Kon ik weer lopen, en ging het kwaad weg.
Beste lezer, Als je zelf nu loopt te worstelen met die zonnebril: dat is een goed teken, je bent (ook al voel je dat wellicht nu zelf niet) al aan het winnen. Dit is een belangrijk moment en een keerpunt en je bent al goed bezig!
En als je zelf niet die vervelende zonnebril hebt, maar je kent iemand die zo’n ding op heeft… Geef ze eens een knuffel en help ze van dat ding af te komen. Ze zijn meestal niet de zonnigste mensen op deze aarde, maar ook dat klopt niet. Wie jij denkt te zien, zijn ze niet. Ook jij kijkt (als je niet oppast) met een valse bril naar hun. Want van binnen… zouden ze wel eens de zonnigste persoon kunnen zijn die je kent. Als jij ze helpt, met hulp van anderen, met God, om die zonnebril weg te krijgen. Zij zijn je tijd en energie waard.
“Geef, dan zal je gegeven worden: een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want met de maat waarmee jullie meten, zal ook voor jullie gemeten worden.” (Lukas 6:38)
“Wie zich over de arme ontfermt, leent aan de HEER; Hij zal hem zijn weldaad vergelden.” (Spreuken 19:17)
“Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor één van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.” (Mattheüs 25:40 Jezus over zorgen voor anderen)
