De wereld is klein..

Wij zitten inmiddels in het noorden van Polen (aan zee, zonder Zon) en soms lijkt de tijd te vliegen en je mist de mensen die je ontmoet “onderweg in je leven” soms enorm. Wat lijkt Poznan ineens ver weg en waar is Nederland?

Tot je aan de praat komt met iemand in Belize. (Centraal Amerika) En dan kom je erachter… de wereld is zo groot nog niet eigenlijk. Even bijpraten met iemand in Zuid Amerika… over hoe het gaat… wat er niet gaat.. waar je mee worstelt.. en elkaar even een kleine bemoediging kunnen geven. Er even voor elkaar zijn.. als één grote familie.. zonder dat je elkaar ooit hebt gezien. Een enorme zegen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.