De student en gerechtigheid…
Ik sprak vandaag een student over zijn opleiding en hoe dat ging. Dat viel best wel tegen gaf hij aan, stevig veel huiswerk en alles moest op een bepaalde manier worden ingeleverd (heel specifiek) en op het juiste moment. Als dat niet klopte, werd het niet in behandeling genomen en werd het als “niet ingeleverd bestempeld”.
Er zat een soort van vuur in zijn antwoord, dus ik vroeg hem wat eigenlijk het probleem was. Was het de studie zelf, of iets anders?
En het antwoord was het volgende:
Ik moet mij heel precies houden aan de regels en als ik dat niet doe zitten er enorme consequenties aan vast. Maar de school heeft ook regels. Als ik het op tijd inlever, moeten zij binnen 7 dagen een cijfer en een terugkoppeling geven. Die ben ik nodig om weer verder te gaan.
Maar dat gebeurt bijna nooit. Ik moet alle termijnen halen, maar hun niet. Meestal horen we er niets van en als we er dan om vragen worden we boos aangekeken, want zij hebben het zo druk. Dat geldt ook voor het formaat waarop hun mij informatie moeten aanleveren waarmee ik moet studeren. Dat is echt een rommeltje. Er is totaal geen standaard formaat, terwijl dat wel zo afgesproken is, en ik dat ook nodig ben om goed te kunnen studeren. Voor mij zijn er regels en consequenties, voor hun zijn er ook regels, maar niemand die zich daaraan houdt. Dat vind ik niet eerlijk.
Dat zette mij aan het denken. Die regels zijn er niet voor niets. Zowel voor de leerling, als voor de leraar. Als de ene zich moet houden aan iets en dit gebeurt… dat is toch niet rechtvaardig?
Veel mensen roepen naar God dat Hij iets moet gaan doen voor hun. Want de Bijbel zegt toch dat “xyz”. (en dan wordt er meestal een Bijbeltekst uit context getrokken, maar dat is een ander onderwerp)
Als ik hun dan vraag of zij zich aan de afspraken houden die God heel duidelijk heeft opgesteld, om ons te beschermen tegen onszelf en andere ellende, dan wordt het stil… want daar houden we ons niet aan. Vandaag Goed dienen? Nee, niet nodig vandaag. Druk, druk, druk. (Deuteronomium 6:5) Leugentje om eigen bestwil? Moet kunnen, toch? (Exodus 20:16), enzovoort, enzovoort…
Wij zijn er niet voor God, roepen Hem vaak alleen maar aan als het slecht met ons gaat, maar doen we ook wat Hij ons vraagt om te doen? Of moet God maar een soort van tovertrol zijn die er wel altijd voor jou is, maar jij niet voor Hem en waar jij je niet aan Zijn regels houdt? Hoe rechtvaardig zal God jouw gedrag vinden? Iets om over na te denken…
