Bekeren of maak discipelen?

Aan deze kant werken we als zendelingen. De reden dat wij dat doen en dat iedere christen dat zou moeten doen (waar je ook bent, in welke vorm dan ook) staat in het volgende (zeer bekende) stukje:

Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb. En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld.

Matteüs 28:19-20

Valt je iets op? Kijk nog eens goed naar het eerste stukje:

Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen….

Zie je het al? Discipelen! Een discipel is iets anders dan “alleen” bekeren….. En ja, om een discipel te kunnen worden moeten mensen zich eerst bekeren, maar de opdracht die wij hebben (en iedere christen heeft), gaat dus verder dan dat. Veel verder. Al eens over nagedacht?

Als je kijkt naar de definitie wat dat “discipel” zijn dan is, dan kom je ongeveer uit op zoiets:

Een christelijke discipel is dus iemand die Jezus Christus volgt en het goede nieuws van redding door Hem aanvaardt en helpt verspreiden. Christelijk discipelschap is het proces waardoor discipelen groeien in de Heer Jezus Christus en worden toegerust door de inwonende Heilige Geest om de druk en beproevingen van dit huidige leven te overwinnen en meer en meer op Christus te gaan lijken.

En dan ben je er dus niet met “alleen” “maar” bekeren… in tegendeel. Dan volgt er na die bekering nog een hele grote taak:

en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb

En dat zien we aan deze kant ook. Klinkt wellicht vreemd, maar iemand tot bekering zien komen is niet zo spannend. Dat zien we wel vaker. Maar wat daarna komt… iemand dichter en dichter bij God brengen, hem / haar dus ook leren alles wat God ze zegt te doen. En daar hoort ook bij dat je voor andere mensen moet zorgen. Praatje houden is leuk, maar geef je ze ook te eten als ze honger hebben? Niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk? Inderdaad, letterlijk mensen te eten geven die geen eten meer hebben. Of geen dak meer boven hun hoofd hebben.

Help je ze ook als ze het moeilijk hebben. En aangezien de Bijbel Gods woord is, betekent dat dus ook Bijbelstudies regelen voor die mensen. Of je doet dat zelf, of zorgt ervoor dat er een betrouwbare partij is waar ze dat kunnen krijgen. Wat zegt God over “roep een onderwerp”? Alle facetten van het leven kun je dan doornemen met een Bijbels perspectief. Een gemeente zoeken waar die persoon zich thuis voelt en geestelijk ook gevoed wordt, ect etc etc. Het hoort er dus ook allemaal bij. Één reden waarom?

Studies tonen aan dat een nieuwe christen zeven tot twaalf nieuwe vrienden moet maken in de eerste zes maanden, anders blijven ze niet in de plaatselijke kerk. Het is belangrijk als plaatselijke kerk dat we van nieuwe christenen houden en dat we vrienden met ze maken. Omdat het één ding is om vriendelijk te zijn, maar het is iets anders om een vriend te zijn.

En wat is het dan mooi als we iemand een poosje “dicipelschaps-training” hebben mogen geven, hebben mogen begeleiden, dan dat die dan ook aan de slag gaat met Matteüs 28:19-20. Dan is 1+1 geen 2 meer, maar een veelvoud van 2….

Dus nee, onze taak aan deze kant is dus niet “alleen” maar “bekeren”, maar het gaat veel en veel verder.

Aan wie geef jij “dicipelschaps-training” deze week?