Afscheid

Als therapeut voeg je in op de weg van de cliënt. Voor even loop je samen op, deelt pijn en moeite en waarheid. Je kunt daar ondersteunen waar nodig en handvaten geven aan de ander om weer zelf verder te kunnen. En dan, wanneer het tijd is om afscheid te nemen, neem je weer een afslag om op een andere weg weer in te kunnen voegen.
Afscheid nemen is een onderdeel van het werk, loslaten, hopen en vertrouwen dat het de ander goed zal gaan en dat de ander stappen tot herstel blijft nemen.

Hoe bijzonder dat je dan bij zo’n afscheid iets meekrijgt:
“Ik hoop dat velen de vruchten van jouw talenten mogen gaan plukken. Ik moest denken aan de tekst in Jesaja 35:1 (De woestijn en het dorre land zullen zich verblijden, de steppe zal juichen en bloeien als een narcis)”

Zo bijzonder, om stil van te worden…
En zo dankbaar! Dat God onze paden maar samen mag blijven brengen om elkaar te ondersteunen en te helpen waar nodig. En niet alleen in een therapeut – cliënt relatie, maar dat we allemaal als mens zo naar een ander om mogen zien en met elkaar het leven delen, zolang we ons op dezelfde weg bevinden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.