Niet meer toneelspelen

In de therapiegroep staan we stil bij wat je van jezelf aan anderen laat zien en wat je niet laat zien.

Ze vertelt hoe ze zichzelf mooi en gelukkig laat zien, hoe mooi haar huis en tuin is, hoeveel ze in God gelooft en hoe mooi de wereld is.

Maar eigenlijk is dat een soort van theater wat ze speelt. Want onder het oppervlak zijn allemaal emoties, ruzies en gedachtenkronkels. Terwijl ze vertelt over haar tekening zegt ze dat ze eigenlijk helemaal niet zoveel theater wil spelen. Ze zou meer echt willen zijn. Het laten zien hoe goed en mooi ze is en hoe goed ze wel niet woont wordt ineens helemaal niet meer belangrijk.

Bij de vraag of iemand iets zou willen veranderen aan de tekening zegt ze dat ze belangrijke dingen meer boven het oppervlak wil laten zien en dat ze eigenlijk wel af wil van het toneelspel wat ze speelt.

Wouw, wat een inzicht heeft ze in zichzelf gekregen en dat niet alleen, er wordt gelijk actie aan vast gekoppeld!